دختری18ساله هستم که 5سال با دختری دوست صمیمی بودیم.
ابتدا دوستی کاملا متعارف و سالمی داشتیم و عقایدمان یکی بود بعد از مدتی مسیر من جدا شد و مذهبی شدم کم کم رابطمون کمرنگ شد و دعوا زیاد می کردیم الان یکسالو نیمه دیگه ارتباطی نداریم ولی همچنان همکلاسی هستیم من خیلی دوسش دارم نمیخوام رفیقم راه اشتباهیی بره و با جنس مخالف رابطه داشته باشه و حجابشو رعایت کنه من هنوزم خیلی دوسش دارم و میخوام کمکش کنم اما اون دیگه از من خوشش نمیاد من مشاورم رفتم اما نتونستم فراموشش کنم حتی روانپزشک قرص بهم داد ولی من خیلی دوسش دارم حتی نمیتونم ببینم داره میره تو چاه اما دیگه هیچ راهیی برام نزاشته البته بگم من الان دیگه بهش وابسته نیستم و فقط دوست داشتن و دلبستگی دارم بهش نه وابستگی