سلام و عرض خسته نباشید
من از دوران نوجوانی خودم رو گم کردم، نتونستم تو رشته تحصیلی که میخواستم وارد بشم. و نتوستم تو شغلی که دوست داشتم وارد بشم..
و چیزی که الان من رو به ناراحت میکنه تنهایی مطلق است…
نمیتونم ارتباط برقرار کنم با جنس مخالف. متاسفانه ۲ بار هی دست دست کردم تا طرف نامزد کرد، من ۲۷ سالم هست و دوست های من حداقل تا قبل ازدواجشون با چندیدن نفر در ارتباط بودن ولی من هیچ ارتباط موثری نداشتم.
مقداری خجالتی و کم رو هستم ولی همیشه سعی کردم در جمع باشم . خیلی میترسم که از کسی که خوشم اومده ابراز علاقه کنم، و بعد مدتی طرف میفهمه و بطور کل ارتباط ش رو قطع میکنه… احساس پوچی میکنم خیلی برنامه ها داشتم برای خودم و خیالپردازی هایی داشتم که بهشون دست نیافتم .اکثرا ناراحت هستم و احساس میکنم انرژیم رو به اتمام هست من با خودم عهد بستم که اگر نتونم تا ۲۵ سالگی زندگیم رو عوض کنم خودم رو بکشم که الان تقریبا ۲ سال میگزره، میترسم که نتونم فشار رو تحمل کنم و بعد خودکشی کنم