همسرم خودش را وارد دعوا و طرفداری از دعوای دایی و برادرزادهای مادرش کرده حتی شاهد هم شد و کوتاه نمیاد …و میگ بخاطر مادرم دعوای انها تا هر جا ک پیش بره مجبورم برم.من چطور قانعش کنم در این مورد بخصصوص به حرف مادرش گوش نده..چؤن واقعا مادرش مجبورش کرده پدرش هم فوت کرده یجورایی احساس مسولیت میکنه.مادرش هم فقط فامیلای خودشو میبینه بمن و بچم کاری نداره که نگران و ناراحت بشیم.
- On اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۹, ۴:۳۷ ق.ظ
Mahoo _jun97
دسته بندی: مشاوره خانواده
اختلاف نظر
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
با سلام خدمت شما دوست عزیز
احساسات شما با توجه به شرایطی که ناخواسته در آن قرار گرفته اید کاملا قابل درک است.
اگرچه درباره اینکه چند سال دارید، چند سال از ازدواجتان می گذرد و فرزند شما چند ساله هستند هیچ توضیحی ندادید اما اگر همسر شما به هر دلیلی چنین انتخابی کرده باشند و تحت تاثیر مادرشان باشند نمی توانید کاری انجام دهید جز اینکه با ایشان صحبت کنید و به یک توافق دو سویه برسید.
درباره اینکه شما تا به حال در مسیر این خواسته تان چه کارهایی کرده اید هم توضیحی ندادید اما توجه داشته باشید که رفتارهای کنترلگرانه ای مانند تحقیر و توهین، قهر و بی توجهی، مقایسه و سرزنش و یا پرخاشگری هیچ موضوعی را حل نخواهند کرد بلکه حتی باعث تخریب رابطه شما هم خواهند شد.
تنها شیوه موثر صحبت و گفتگو و تلاش برای شنیدن نظرات و دغدغه های یکدیگر و تلاش برای آشنایی و شناخت ادراک یکدیگر است.
همانطور که می دانید برداشت و تفسیر و در کل ادراک افراد در مواجه با یک موقعیت و رویداد یکسان می تواند بسیار مفاوت باشد.
اگر در صحبت کردن هر کسی بخواهد فقط بر ادراک خودش تمرکز کند و فرد دیگر را فقط متقاعد کند که خودش درست می گوید، گفتگو به بحث و مشاجره تبدیل خواهد شد و نتیجه ای جز دلخوری بیشتر در پی نخواهد داشت.
گاهی همدلی لازم است چرا ککه از دیدگاه شما ممکن است ایشان کارشان بی مورد باشد ولی به دلیل وابستگی عاطفی و انتظار و رفتارهای کنترلگرانه مادرشان و احسا مسئولیتی که ایشان در این زمینه دارند ممکن است نتوانند اصل ماجرا و آنچه به صلاح خودشان و خانواده شان است رادرست تشخیص دهند و به دلیل سطح اضطراب بالا ادراکشان کاملا متفاوت باشد.
شما بهتر است سعی کنید با این هدف که افکار و احساسات هر دوی شما در نظر گرفته شود و همچنین تاکید بر مسئولیت و تعهد هر کسی در برابر خانواده خودش، ادراک و افکار و در پی آن احساسی که به دنبال این افکار دارید را توضیح دهید وبعد خواسته و انتظار خود تان را واضح مطرح کنید و متقابلا به ایشان هم فرصت گفتگو دهید.
در نهایت پس از متوجه شدن ادراک یکدیگر و ابراز همدلی در صورت لزوم، به دنبال گزینه ای باشید که توافق و رضای هر دوی شما را به نوعی داشته باشد.
در این زمینه می توانید از یک زوج درمانگر هم کمک بخواهید تا اصول و راهکارهای لازم را درباره اینگونه موارد در اختیارتان قرار دهد و بتوانید در جهت بهبود زندگی مشترکتان اقدامات موثرتری انجام دهید.