با سلام و خسته نباشید من ۳ سال ازدواج کردم مشکل خاصی ندارم با همسرم تنها مشکل من اخلاق تند همسرم هستش واقعا نمیدونم چطور باهاش رفتار کنم هر طور فتار میکنم اول و اخرش من مقصرم . سر هر چیزی بلوا به پا میکنه بعد میگه تو مقصری تو اشتباه داری ولی کاراهای خودشو نمیبینه اشتباهات خودش نمیبینه . گاهی جلو دیگران احترام قایل نیست برام یهو داد میزنه یا همش از کلمات بی عرصه ای و بدرد هیچ کاری نمیخوری و عقده ای هستی و از این کلمات استفاده میکنه سعی نمیکنه جلو دیگران ارزش منو ببره بالا کاری که من میکنم برلش ارزش قایلم . کارهای منو نمیبینه تمام کارهای من بی ارزش و کارهای خودش مهم . درصورتی که من هم کار خونه انجام میدم هم کار بیرون هم به امورات خونه میرسم . خودش فقط کار بیرون انجام میده مسگه خیلی کار مسکنم درصورتی که خود من هم بیرون با خودش همکارم و همون کار انجام میدم و به امور خونه هم باید برسم . همش منو ادم عصبی اطلاق میکنه تو هر حرفی بعد میگم خودت عصبی هستی اینقدر منو عصبی جلوه نده وباره عصبی میشه میگه باید ببرمت دکتر . خانوادشم میدونند این ادم تند و عصبی هست و من اروم . ولی گاهی کلماتی که استفاده مسکنه برای من که میدونم من اونجور نیستم ناراحتم میکنه و ازش دور . با ارامش حرف میزنم باهاش باز مقصر اول و اخر منم . با تندی حرف میزنم حالیش نمیشه تورو خدا راهنماییم کنید دیگه چه کتم من با این چه رفتاری کنم با ایشون از شدت عصبانیتش کم کنم تا عصبانیتشو کنترل کنه احساس میکنم جلو دیگران بجا اینکه پشت من دربیاد برعکس ضایعم میکنه و میکوبونه منو و خودشو قویتر و باارا ده تر نشوون میده
- On اردیبهشت ۶, ۱۴۰۰, ۸:۴۵ ب.ظ
goleroz
دسته بندی: مشاوره خانواده
اخلاق همسر
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک هست که این مسیر ارتباطی ایجاد شده و سبک رفتاری و شخصیتی همسرتان برای شما نیز با فشارهای روحی زیادی همراه شده است اما دقت داشته باشید در این مسیر نیاز است که همسر شما برای بررسی دقیق شرایط خود به روانشناس مراجعه داشته باشند تا بتوانیم به ایشان کمک کنیم این مشکلات رفتاری می تواند از شرایط جسمی ایشان مانند سطح تستوسترون تا سرتونین گرفته باشد تا سبک تربیتی ایشان و بعد شخصیت و رفتاری و شرایط روحی که دارند پس بدون بررسی بیان هر نظری غیر ممکن می باشد حتی بیماری های جسمی چون تیروئید و قند خون و یا مصرف یک سری داروها نیز می تواند در سبک رفتاری و نوع واکنش های همسرتان تاثیر داشته باشد .
در این مسیر بدون سرزنش و توهین و یا به دبنال مقصر بودن صحبت برای مراجعه باهم به روانشناس می تواند کمک کننده باشد تا بتوانیم به هردوی شما کمک کنیم .
یک سری راحل های کلی را بیان می کنم اما همانطور که اشاره کردم برای درمان ایشان نیاز به مراجعه حضوری می باشد .
به این فکر کنید که آیا نقشی در تحریک این خشم دارید یا خیر؟ این جا با خودت صادق است. اگر نقشی در افزایش درگیری ایفا کردید، این کار نیازمند رویکردی است که در صورت درخواست برای آن، مسولیت کارهای خود را به دست بگیرید و از آن ها معذرت خواهی کنید اما اگر شما به عصبانیت او کمک نکنید و بیشترش نکنید، اولویت شما تغییر می کند تا به او نشان دهید که در کجا دچار سوتفاهم شده، اما نه حالا و یا با توضیحات بیش از اندازه در این مسیر نیاز است که شما نیز شنونده خوبی باشید .
سعی کنید عصبانیت همسرتان را کنترل کنید. اول از همه، بر تلاش برای تغییر او تمرکز نکنید، چون نمی توانید. فقط خودش می تواند. تنها کاری که می توانید انجام دهید کنترل این است که چگونه نسبت به او واکنش نشان دهید و در پایان کار چه کاری برای شما انجام می دهد.
خشم شکلی از رنج فراوان است. وقتی مردی یک زن را آزار می دهد، او خودش را هم آزار می دهد. در ابتدا، عصبانیت باعث می شود که فرد احساس قدرت و کنترل کند، اما به آرامی می سوزد و از درون خودش را می خورد.
در زمان عصبانیت از ادامه بحث خوداری کنید ، رفتارهای هرچند کوچک همسرتان را که در مسیر ردستی قرار دارند تشویق کنید ، از دادن اعتماد به نفس کاذب خوداری کنید یعنی قرار نیست حتی در صورت اشتباه شما رفتار او را تایید کنید از سرزنش هم استفاده نکنید ، یاد بگیرید احساسات خود را واضح بیان کنید و وقتی با مشکلی مواجهه هستید به گذشته فلش بک نزنید و تنها در مورد همان مشکل صحبت کنید