سلام من خانمی 36 ساله هستم قبلا ازدواج کردم و یه دختر دارم که با پدرش زندگی می کنه الان حدود 3 سال هست که جدا شدم . یکسالی می شود که با پسری آشنا شدم که 10 سال از من کوچیکتر است از ابتدا با این رابطه به شدت مخالف بودم ولی ایشان با ابراز عشق ومحبت شدید راضی به شروع این رابطه شدم از اول هم موضوع ازدواج رو مطرح کردن وبه شدت مصر بودند و هردلیلی که می آوردم توجیح میکردن بعد از شناخت کامل از ایشون و وقتی موضوع با خانوادشون مطرح کردن خانواده به شدت مخالفت کردن و اونم تمام حرفهاش رو تغییر داد و میگه که نمیتونم ازدواج کنم فوق العاده پسر صادق ووفادار وبامحبت وخوبی هست ولی می گوید که نمیتوانم باهات ازدواج کنم و همیشه همین جوری باهم باشیم ومن نیز ازدواج نمیکنم ازطرفی خانواده بنده شدیدا اصرار دارن که من ازدواج کنم و برای اینده ام تصمیمی بگیرم . من خیلی به این اقا وابسته عاطفی شدم وجدایی ازش برام خیلی سخت شده واز طرفی نگران اینده خودم وازدواج ایشون هستم و به حرفهاش اعتمادی ندارم که همیشه همین جوری کنارم بمونه .. از طرفی این اقا به بنده خیلی بدبین هست بخاطر گذشته من . لطفا منو راهنمایی کنید که چجوری تصمیم درستی بگیرم و درصورت جدایی از ایشون شکست عاطفی کنار بیام چون به شدت شخص عاطفی هستم.از طرفی خودم هم نسبت به ازدواج مجددم مردد هستم و با خانواده مخالفت میکنم که ایا درست که باز ازدواج کنم یاخیر…
نمایش نظرها (2)
با سلام
فکر کنم این راهنمایی برای پسر مجرد بیشتر مفید باشه
ازدواج مجدد با پسر مجرد : اولین نکته آن است که این ازدواج را مانند بقیه ازدواج‌ها بدانید و فرد مقابل را به دقت با معیارها و ملاک‌هایی که برای همسر آینده‌تان در نظر گرفته‌اید، بسنجید. اگر فرد مقابل (فرد طلاق گرفته) معیارها و ملاک‌های شما را داشت، در مرحله بعد در مورد ازدواج با او فکر کنید و جدی‌تر باشید. پر واضح است شخصی که با ملاک‌ها و معیارهای اساسی و اصلی ذهن شما که همیشه در رابطه با انتخاب شریک زندگی‌تان داشته‌اید، متفاوت است، نمی‌تواند فرد مورد نظر شما باشد.
تحقیق در مورد فرد مقابل: در تمامی ازدواج‌ها لازم است که افراد در رابطه با شخص موردنظرشان برای ازدواج تحقیقات لازم را انجام دهند و از تمامی جوانب خانوادگی، شغلی، اجتماعی و رفتاری طرف مقابل آگاهی یابند. تحقیقات در رابطه با افرادی که یک بار جدا شده‌اند نیز مانند سایر ازدواج‌ها باید انجام شود، البته با دقت و ریزبینی بیشتر.
اجتناب از ترحم و دلسوزی: هرگز به دلیل ترحم و دلسوزی یا کمک به فرد مقابل تصمیم به ازدواج با وی نگیرید. چنین ازدواج‌هایی شاید به شما حس خوشایندی بدهد ولی کم‌کم و پس از برخورد با مشکلات زندگی، این حس دلسوزی یا کمک در شما از بین رفته و جای خود را به احساس‌های منفی دیگر می‌دهد و همین احساس‌های منفی پایه‌گذار اختلافات و درگیری‌های آینده خواهد بود. به یاد داشته باشید که فرد مقابل را فقط و فقط به خاطر خودش و خصوصیات و ویژگی‌هایی که دارد برگزینید نه چیز دیگری.
اجتناب از سرکوب و سرزنش: اگر قصد انجام چنین ازدواجی را داشتید، فراموش نکنید هرگز نباید چه در دوران نامزدی و چه پس از آن در زندگی مشترک با دیدن کوچک‌ترین عیب و ایراد و نقطه ضعفی از فرد مقابل او را سرزنش و تحقیر كنيد و مدام گوشزد كنيد که «حتما همسر قبلی‌ات هم تو را به خاطر همین رفتارها رها کرده. خب، بنده خدا حق داشته»، «منم لطف کردم یا خامی کردم تو رو به عنوان همسر قبول کردم» و... . استفاده زن و مرد از مفاهیمی چون «سرزنش»، «سرکوب»، »منت» و... در همه زندگی‌ها ممنوع است ولی در چنین ازدواج‌هایی نه تنها ممنوع است، بلکه جزء خطوط قرمز خطرناک نیز محسوب می‌شود.
سوء‌استفاده از جایگاه و موقعیت فرد مقابل: گاهی برخی تنها به دلیل سوء‌استفاده از جایگاه و موقعیت فرد مقابل حاضر به ازدواج با وی می‌شوند. مثلا آقا پسری به خواستگاری دخترخانمی می‌رود که تازه مطلقه شده است و از نظر مال و ثروت توانمند است یا می‌داند چون این دختر قبلا طلاق گرفته، خیلی راحت می‌تواند با وی ازدواج کند زیرا این دختر مانند دخترهای دیگر نیست و توقعش از زندگی و همسرش کمتر است.