نمایش نظرها (1)

•  

  سلام به شما دوست عزیز

  دقت کنید که این علایمی که شما بیان می کنید می تواند علایم افسردگی در نظر گرفته شود اما در هرصورت زمان که عملکرد اجتماعی، درسی و خانوادگی شما تحت تاثیر شرایط روحیتان قرار می گیرد جدا از تشخیص گذاری مراجعه شما به روانشناس و طی کردن فرایند درمانی از اهمیت برخودار می شود.

  در کنار اینکه درمان در طی جلسات رخ می دهد و یک جمله نیست که من با گفتن ان بتوانم به شما کمک کنم و واقعیت این است که پایداری و ادامه دادن روند درمان از اهمیت برخودار می باشد.

  افراد افسرده دچار هیجانات منفی هستند و دیگران آن‌ها را افرادی ناامید، دلسرد، پریشان، ناراحت و اندوهگین می‌نامند. کسانی که دچار اختلال افسردگی هستند حساسند و زود به گریه می‌افتند. گریه‌های آن‌ها طولانی و دوره‌های آن نزدیک به هم است. کم پیش می‌آید که هیجان‌های مثبت و شادمانی در افراد افسرده پدید آید. آن‌ها بی‌انگیزه و کم‌حوصله هستند. حتی به انجام سرگرمی‌ها و کارهایی که تا پیش از افسردگی برایشان لذت‌بخش و شادی‌آور بوده تمایلی ندارند و شادشان نمی‌کند. آن‌ها به گوشه‌گیری علاقه‌مند هستند و تمایلات جنسی آنان نیز به شدت کاهش می‌یابد.

  بسیاری از بیماری های جسمی شما نیز می تواند تحت تاثیر شرایط روحیتان قرار داشته باشد پس طی کردن روند در مانی در بیماری های روحی نیز به اندازه بیماری جسمی از اهمیت برخودار می باشد.

  از دیگر علایم افسردگی می تواند شامل موارد زیر باشد که شما به آن نیز اشاره کردیدک

  1:کم اشتهایی یا پرخوری

  2:بی خوابی یا پرخوابی

  3:انرژی کم یا خستگی

  4:عزت نفس پایین

  5:تمرکز ضعیف یا مشکل تصمیم گیری

  6:احساسات ناامیدی

  دقت کنید که اگر این علایم به مدت 2 هفته مشاهده شود بهتر است که به روانشناس مراجعه کنیم چون به مرور بر عملکرد تاثیر می گذارد پس این به معنای هشدار برای جدی گرفتن شرایط روحی خودمان می باشد.