با سلام،من حدودیک سال و نیمه که ازدواج کردم خودم و شوهرم هردو تحصیلکرده و کارمندیم.اوایل زندگیمون قرار گذاشتیم که پولامون رو حیف و میل نکنیم و هدفمند زندگی کنیم بنابراین هرچی پول پاتختیم بود رو جمع کردم شوهرم گذاشت بانک و با گرفتن وام یه ماشین خریدیم که شوهرم بارها و بارها خودش جلوی من و خانوادش گفت که ماشین رو به اسم تو میزنم بدون اینکه من تحت فشارش بذارم اما ماشین رو به اسم خودش زد و همین باعث شد که من خیلی ناراحت بشم و خانواده شوهرمم چندبار منو مسخره کردن که ماشین به اسم تو نشد ولی من اهمیتی ندادم و تظاهر کردم که ما من و تو نداریم و فرقی نمیکنه ماشین به اسم کی باشه.اما با شوهرم حسابی دعوا کردم نه واسه ماشین بلکه به خاطر اینکه زده بود زیر حرفش چون آدم خوش قولی هستش..به هرحال گذشت…حالا که میخوایم خونه بخریم واسه جبران میگه خونه رو به نامت میزنم و از این حرفا تا اینکه اون روز گفت خونه رو به شرطی به اسمت میزنم که مهریه تو ببخشی منم گفتم اگه صدتا خونه به اسمم بکنی مهریه مو نمیبخشم ..آخه خواهر کوچیکش مهریه اش 14 شاخه گله.. و از طرفی خواهر بزرگش هم مهریه اش که 700 سکه بوده بخشیده..مهریه من 500 سکه هستش…بعدش گفت خوب ماهی یه دونه سکه بهت میدم خوبه…منم گفتم من مهریه نمیخوام اصل زندگی برام مهمه من مهریه ام رو نمیخوام ولی از طرفی نمیبخشمش..راستیتش ما تو خانواده پدری خودم اصلا از این حرفا نداریم تازه زدن این حرفا رو خیلی بد میدونیم و تو زندگی اصلا به مهریه و بخشیدن و نبخشیدنش و صحبت در مورد اون اصلا اهمیت نمیدیم و اصل زندگی برامون مهمه و از طرفی چون من خودم کار میکنم و حقوقم رو در اختیار همسرم میذارم انتظار دارم وقتی چیزی میخریم چند دانگش به اسم من باشه و دوست ندارم اینو به همسرم مستقیم بگم..چندبار غیر مستقیم گفتم…خودشم چند بار گفته خونه رو به اسم تو میزنم ولی میترسم مثل ماشین بشه..و اینطوری کم کم اعتماد به همسرم و از دست بدم و تو مسائل مالی بخواهم مستقل عمل کنم(حقوقم رو اصلا تو زندگی خرج نکنم)و همین مایه اختلاف بشه. در واقع به خاطر عواقبش نگرانم…حالا به نظرتون من در مورد این مسئله چیکار باید بکنم؟