27 سالمه من يک پسر تنهام،بی کس واقعی که هيچکس سمتش نمياد،خودم ميرم ولی بی محلی ميبينم،از هرکس که فکرشو بکنی،نه معتادم نه خلافکار،چطور از بی کسی نجات پيدا کنم؟همه برادر دارن من دوتا دارم هيچکدومشون کنارم نيستن،بايد چکار کنم؟ با کی باشم؟ جونم به لبم رسيده!
- On مرداد ۳, ۱۳۹۹, ۳:۱۹ ب.ظ
nohope400
دسته بندی: مشاوره خانواده
بدجور تنهام
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
با سلام خدمت شما دوست عزیز
احساس ناراحتی و غمی که تجربه می کنید کاملا قابل درک است.
خیلی باید ناراحت کننده و آزار دهنده باشد که فکر کنید هیچ کسی را ندارید و تا این حد احساس تنهایی داشته باشید و رابطه معنا دار و با کیفیتی با کسی نداشته باشید.
اگر چه توضیحات شما در این زمینه بسیار کم و نا کافی بود و اگر کمی بیشتر در این زمینه توضیح می دادید که از چه زمانی چنین احساسی داشته و برای رفع آنچه اقداماتی تا کنون انجام داده اید، آیا هیچ وقت در هیچ دورانی دوست صمیمی نداشته اید یا این که تا به حال این روابط را تجربه کرده اید، آیا در برقراری ارتباط بیشتر دچار مشکل یا مسُله هستید یا در نگه داشتن روابط، راهنمایی بیشتر و دقیق تری را می توانستید دریافت کنید.
اما به طور کلی این که عده ای باشند که آن ها را دست داشته باشیم و آن ها هم متقابلا ما را دوست داشته باشند و بتوانیم در کنار آن ها احساس امنیت و ارزشمندی را تجربه کنیم؛ از جمله نیازهای اساسی هر فردی محسوب می شود و شما هم از این قاعده مستثنا نیستید و بنابراین این حجم از ناراحتی شما در نبود چنین شرایطی طبیعی است.
اما در نظر داشته باشید که از سوی دیگر هر کسی خودش مسئول برآوردن نیازهای خودش است و باید در این زمینه متعهدانه و فعالانه بکوشد.
برقراری و حفظ رابطه هم یک مهارت اکتسابی است که از طریق آموزش و تمرین کردن می توانید آن را به دست آورید.
بنابراین مسُله ای نیست که فکر کنید راه چاره ای برای آن نیست و همواره محکوم به تنها ماندن هستید فقط باید در این زمینه راهنمایی ها و راهکارهای لازم را دریافت کنید چرا که این موضوع نیازمند انجام ارزیابی و بررسی بیشتری است.
همچنین اگر در کنار احساس تنهایی و نا امیدی همواره خلق پایینی را تجربه می کنید و احساس عدم لذت و کاهش انرژی دارید و در خواب و خوراکتان هم دچار مشکل و تغییرات محسوسی شده اید و افت کارکرد در حوزه های دیگر هم داشته اید، نیاز به بررسی های تکمیلی دارید تا اگر مبتلا به افسردگی هستید ئس از دریافت تشخیص مداخلات لازم را در این زمینه دریافت کنید.
با توجه به تمام این موارد به شما توصیه می شود حتما هر چه زودتر به یک روانشناس مراجعه کنید تا در این مسیر مداخلات لازم و کافی را دریافت کنید و همچنین با دریافت کمک حرفه ای از طریق جلسات مشاوره به صورت حضوری و یا غیر حضوری بتوانید با استفاده از راه کارهای دقیق تر خودتان را توانمند تر سازید و مهارت های لازم را در این زمینه به دست آورید تا بتوانید در راستای تحقق خواسته ها و نیازهایتان اقدامات موثر لازم را انجام دهید.