سوالتو بپرس
X

برخورد با پسر ۶ساله شوهرم

سلام یک ساله ازدواج کردم و شوهرم از زن سابقش یک پسر ۶ساله داره این بچه اینقد وابسته به پدرش هست و هیچ کاری به تنهایی نمیتونه انحام بده حتی غذا خوردن یا لباس پوشیدن خیلی لجباز و پرخاشگر هست پیش ماماانش هفته ای یک روز میره بیشتر واینمیسته باباش همه کاراشو انجام میده حتی راه نمیره بغل میشه بیش از حد بهش محبت میکنه کسی که دستور میده چیکارکنیم بچه ست حتی وقتی حرف میزنیم میگه ساکت باشین من برنامه ببینم.. من چطور با این بچه برخورد کنم که اسیب نبینه؟؟؟

Yasmina: من شادترین دختر غمگین جهانم

نمایش نظرها (2)

  • سلام به شما دوست عزیز
    قابل درک می باشد که این شرایط می تواند برای شما مشکلاتی را ایجاد کند اما دقت کنید که شما با آگاهی از وجود این فرزند وارد زندگی مشترک شده اید و بهتر است در این مسیر شما و همسرتان و همچنین همسر سابق ایشان در یک راستا کمک کنید تا این میزان ا وابستگی به کمک روانشناس بالینی کودک بررسی و کاهش یابد و این کودک بتواند شرایط بهتری را از نظر روحی تجربه و بتواند استقلال بیشتر بدست بیاورد بهتر است در این زمینه در احترام و بدون توهین به این کودک و عصبانیت و ... که بر روابط مشا و همسرتان تاثیر بگذارد با همسرتان صحبت کنید که بهتر است برای بررسی رفتارهای این کودک او را به یک تحلیل گر رفتاری کودک ارجاع بدهند تا بتوانیم به او کمک کنیم تا شرایط بهتری را تجربه کند و عوارضی که طلاق و جدایی برای او داشته است بررسی شود و او بتواند پذیرش بهتری نسبت به این اتفاقات رخ داده شده بدست بیاورد .
    در هرصورت جدایی می تواند برای این کودک با فشارهای روحی زیادی همراه باشد که در بعد رفتاری او تاثیر داشته باشد .
    درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-22247100

  • با عرض سلام خدمت شما
    دوست عزیز نگرانی شما در این زمینه کاملا قابل درک است.
    همانطور که خودتان هم اشاره کردید متاسفانه والدینی که از هم جدا شده اند اغلب به دلیل احساس گناهی که در این زمینه دارند، با کودکانشان بعضا با محبت اغراق آمیز یا ترحم رفتار می کنند.
    غافل از اینکه حمایت بیش از حد والدین برای فرزندان آسیب زا بوده و باعث عدم رشد مهارتهای لازم در آنها برای داشتن استقلال فردی و به قول شما وابستگی بیش از حدشان به والدین یا مراقبینشان می شود.
    مثلا ممکن است به کودکانشان در مواقعی باج بدهند که این کار بسیار مخرب بوده و در آینده که فرزندان بزرگتر شده و دایره عملشان گسترده تر می شود، مسائل و مشکلات عمده ای را ایجاد خواهد کرد که ممکن است دیگر کار از کار گذشته باشد و تغییر شرایط بسیار دشوارتر شود.
    کودکان در این مواقع می آموزند که چگونه والدین و مراقبین خود را با رفتارهایی که آموخته اند کنترل کنند و بسیار هم در این زمینه هوشمند عمل می کنند و اگر والدین و مراقبین آگاهانه و هشیارانه رفتار نکنند چه بسا عواقب بدی در انتظارشان باشد.
    مشکلات اصلی با آغاز مدرسه رفتن و بعدها در سنین نوجوانی به اوج خود خواهند رسید و در این مواقع اهمیت موضوع بیشتر لمس خواهد شد.
    کار شما هم قطعا در این وسط بسیار دشوار خواهد بود چرا که برای انجام شیوه یا دستورالعمل های اصلاحی ممکن است با مخالفت همسرتان یا مادر ایشان روبرو شوید و این امر به اختلافات شما دامن بزند.
    این در حالی است که امروزه با توجه به پژوهش های صورت گرفته در این زمینه راهکارهای مفیدی وجود دارند که می توان با آگاهی از آنها برای کنترل اوضاع و پیش بینی چالشها و مشکلات و همچنین راه حل های مواجه با آنها، استفاده کرد.
    با توجه به این توضیخات، به نظر می رسد بهتر این باشد که شما در این زمینه، یعنی تشخیص و ارائه راهکار مستقیما وارد عمل نشوید و این کار را به افراد متخصص در این زمینه بسپارید تا به روابط شما به همسرتان هم خدشه ای وارد نشود.
    بنابراین با توجه به حساسیت و اهمیت موضوع به شما پیشنهاد می شود برای دریافت اصول فرزندپروری درست در این زمینه و با توجه به شرایط خاصتان، حتما به همراه همسرتان به یک متخصص در این زمینه مراجعه بفرمایید تا با ارزیابی شرایط و شناسایی آسیبهای احتمالی، دستورالعمل ها و راهکارهای مشخص و کاربردی در این زمینه را دریافت نمایید تا بهترین نتیجه را دریافت نمایید.