نمایش نظرها (1)

• با سلام خدمت شما
  دوست عزیز احساس ناراحتی و غمی که دارید کاملا قابل درک است.
  اگر چه درباره خودتان و سن سالتان هیچ توضیحی ندادید و بهتر بود کمی بیشتر مسئله تان را توضیح می دادید و اطلاعات بیشتری را مطرح می کردید و می گفتید که چه مدت با ایشان در ارتباط بودید بهتر بود.
  اما به طور کلی احساسات ناخوشایندی مانند غم و ناامیدی و احساس تنهایی و حتی احساس گناه و سرزنش خود و خشم جزوی از فرایند جدایی محسوب می شوند که کاملا طبیعی و اجتناب ناپذیر هستند و چاره ای ندارید جز این که با این قبیل هیجانات ناخوشایند و منفی روبرو شوید و این دوران را پشت سر بگذارید.
  توضیحی نداده اید که آیا اتفاق خاصی رخ داده است که باعث شده است شما احساس گناه داشته باشید یا نه اما احساس گناه به طور طبیعی بخشی از این قرایند است که آن را به احساساتی تشبیه کرده اند که ما در سوگ عزیزان و در غم فقدان آن ها تجربه می کنیم.
  درباهر فرایند تصمیم گیری هم بهتر است بدانید همواره ممکن است ما درباره درستی تصمیم خودمان دچار تردید شویم اما چیزی که واضح است این است که حتما انتخابی که می کنیم و تصمیمی که در موقعیت خاصی می گیریم بهترین گزینه انتخابی ما بوده است و هیچ کس نیست که به سراغ گزینه بدتر برود و آن را انتخاب کند و ما در هر شرایطی با توجه به همان شرایط دست به اقدام می زنیم و برای همین نمی توانیم درباره خودمان وقتی از آن فضا و شرایط فاصله گرفتیم قضاوتی بکنیم.
  با توجه به این توضیحات و با توجه به این که نمی دانیم چه بر شما گذشته است که تصمیم به جدایی کرفته اید به شما توصیه می شود برای انجام بررسی های بیشتر و ارزیابی های دقیق تر و برای این که بدانید چگونه با این حجم از احساسات ناخوشایندتان روبرو شوید و با مدیریت بهتر آن این دوران را به خوبی پشت سر بگذارید و برای این که بدانید چه چیزهایی در انتظارتان خواهد بود تا با پیش بینی پذیر بودن شرایط احساس کفایت و کنترل بیشتری بر امور و بر زندگی و رفتارتان داشته باشید، به یک روانشناس و یا مشاور مراجعه کنید تا بتوانید از طریق دریافت جلسات مشاوره به صورت حضوری و یا غیر حضوری اطلاعات مفید و راهکارهای دقیق تری را در این راستا دریافت کنید تا بتوانید در مسیر خواسته ها و نیازهای و اهدافی که در زندگی دارید اقدامات موثر تری را انجام دهید.