با سلام.دختری 25 ساله هستم و این روزا درگیر درس های کارشناسی ارشد هستم.از روزی که از دانشگاه برگشتم ی سری اهداف برای خودم تعیین کردم که اگر این تابستون اونا رو انجام ندم دچار ضرر شدیدی میشم.ولی آرامشم برای من ی فاکتور خیلی مهم بوده.البته اینم بگم که سختی های روحی زیادی کشیدم که مادرم شاهدش نبوده و الان که برگشتم فقط جایی میخوام برای آرامش که کارامو انجام بدم اما مادرم از حساسیت موضوع با خبر نیست و دائما به من نیش و کنایه میزنه در حالی که روح من از همیشه آسیب دبده تره و دلم با کوچکترین حرف ها میشکنه و نیاز دارم که خیالم راحت باشه. لطفا جوابمو بدید.همش احساس میکنم هر جا میرم باید توضیح بدم یعنی کسی تو این دنیا نیس که بدون پرسش بهم آرامش بده.
- On مرداد ۱۰, ۱۳۹۸, ۴:۳۶ ب.ظ
sara98
دسته بندی: مشاوره خانواده
حساسیت
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (3)
با سلام خدمت شما دوست عزیز
اینکه شما با برنامه ریزی برای زندگیتان پیش می روید می تواند در رسیدن به موفقیت به شما کمک کننده باشد اما بهتر است توقع نداشته باشید که همه افراد احساسات و نیازهای شما را درک کنند مخصوصا زمانی که در مورد ان با کسی صحبت نمی کنید.
1. منظور شما از اینکه سختی زیادی کشیده اید چیست؟
2. شما با ایشان در مورد برنامه تابستانه خود صحبت کرده اید و واکنش ایشان چگونه می باشد؟
3. ایشان به چه دلیل به شما نیس و کنایه می زنند و منظور خود را واضح تر بیان کنید؟
4. روابط شما در گذشته با ایشان و پدرتان چگونه بوده است؟
منظور از سختی کشیدن یعنی اینکه اخیرا زخم های روحی زیادی خوردم از جمله رد شدن از طرف خواستگارم و احساس شکست در زمینه ازدواج. و تنها چیزی که بین این همه سختی آرامش دهنده بوده درس خوندن بوده طوری که همیشه با درس خوندن سختی هام رو یادم میره و اگه به هدفم نرسم سرخورده میشم در حالی که مادرم نمیدونه که درس خوندن مایه آرامش منه.من با مادرم در این زمینه صحبت نکردم ولی خودش شاهد برنامه ریزی هام بوده.
دلیل نیش و کنایه زدنشان هم این است که به همه کارهای ایشان برسم در صورتی که فقط به آرامش نیاز دارم. البته ابن هم قابل گفتن هست که من از 15 سالگی خوابگاه درس خوندم و الان مدت 2 سال هست که تابستان رو خونه نبودم و اینو هم میدونم که توی مرحله حساسی از زندگیم هستم که اگر از تلاش غفلت کنم پشیمانی زیادی به بار میارم و فقط به یه محبت بی دریغ نیاز دارم.اگر محبت هم نباشه حداقل گوش و کنایه نباشه.
دوست عزیز در مورد تجربه عاطفی که داشته اید نیاز است که به خودتان فرصت بیشتری بدهید تا به مرحله پذیرش برسید و د رکنار ان برای بهبود رابطه با مادرتان در کنار گذاشتن تایمی برای کنار او بودن سعی کنید برنامه ها و اهداف خودتان را برای او توضیح بدهید تا ایشان نیز بدانند که شما چه برنامه هایی دارید و بتوانند بیشتر شرایط شما را درک کنند.
دقت کنید که شما به عنوان داشتن نقش دختر ایشان یک سری وظایف نیز برای گذاشتن وقت برای ایشان دارید و این موضوع اگر با برنامه ریزی و توجه از سمت شما باشد مادرتان نیز بهتر آن را درک می کنند.