سوالتو بپرس
X

حسرت

سلام.ببخشیدطولانی مینوسم.من خانمی هستم ۲۷ساله.۵ساله ازدواج کردم.لیسانس دارم.به محص ازدواج پسراولم روباردارشدم.خیلی ارزوهاموواسه خودم داشتم ولی اول خواستم بچه دارشم.گفتم ۲سالش که شدسرکارمیرم.دستم توجیب خودم میره ومیتونیم راحتترزندگی کنیم.اماهمین که کارمن جورشدبارداری ناخواسته برام پیش اومد.ازگناهش ترسیدمونگهش داشتم.خودم خیلی دختردوست داشتم.توهفته۱۳گفتن بچت ۱۰۰درصددختره.خیلی خوشحال بودم.هم که بچه اولم یه مشکلاتی داشت که واقعاداغونم کرده بود.باخودم گفتم دیگه خداسراین یکی کمکم میکنه.چندروزپیش رفتم گفتن بچت پسره.اصلاموندم چراهیچ چیزم جوردرنمیاد.من به عشق دخترکلی اسم انتخاب کرده بودم…شوهرمم ادم خیلی خوبیه.ازطرفی ادمی نیستم که فقط توخونه بنشینموبیکارباشم.احساس پوچی میکنم.خواهشاراهنماییم کنید.

عبدی مریم: خانمی۲۵ ساله هستم.۳ساله ازدواج کردم.یک پسر۱۷ماهه دارم.

نمایش نظرها (1)

  • دوست عزیز در یک کلام با حساسیتی که شما برای خودتون ایجاد کردید هیچ لذتی از رندگی نخواهید برد ... مگه اسم انتخاب کردن چیز مهمیه که شمارو اینقدر پریشان خاطر کرده که تمام حسرت زندگی رو به خودتون وارد کردید ؟
    بهتره از همین امروز خودتون رو تغییر بدید چون شما قراره الگوی مناسبی برای فرزندتون باشید