با سلام
دختری هستم 31 ساله و مدت یک سال هست که عقدم. همسرم با خانوادم مشکل داره. مرتب از اخلاق و رفتارشون ایراد میگیره. چرا مامانت واسم غذای خوب درست نمیکنه؟ چرا مامانت این حرفو بهم زد؟ چرا بابات بخاطر فلان کار ازم تشکر نکرد؟
البته در مورد رفتار مامانم باید بگم که کلا مامانم به دلیل فوت یکی از بستگان حدود دو سال پیش دچار افسردگی شدید شد و الان داروی اعصاب مصرف میکنه و رفتارش با همه اعضای خانواده همین طوره. از شرایطم خیلی خستم. گاهی به جدایی فکر میکنم. همسرم هم گاهی به این نتیجه میرسه که از نظر خانوادگی متفاوتیم ولی بازم همدیگرو دوست داریم. ولی تعداد قهر و آشتیامون به خاطر خانواده من بالا رفته. از طرفی دوسش دارم، از طرف دیگه بعضی وقتا احساس میکنم با حرفاش هم به من توهین میکنه هم خانوادم و این برام خیلی سخته. به نظرتون چکار کنم؟
بهتره هر دوی شما با هم روراست باشید .. دوست داشتن با اینکه همیشه مایه عذاب هم باشید تفاوت داره ... توصیه میکنم یک گفتگوی قاطع در یک زمان مناسب داشته باشید و ایشون هم اگر واقعا میخواد زندگی کنه بهتره رفتار کودکانشو کنار بذاره و همدیگرو همونطور که هستید بپذیرید ... و گرنه اگر مشکل ایشون خوردن یک غذا و ... هست بهتره قبل از اومدنتون به خونه ایشون در رستوران این غذارو با احترام پرسنل رستوران میل کنن ... وگرنه تاین رفتارها فقط یک بهانه برای کشاندن زندگی به لبه پرتگاهه
نمایش نظرها (2)
با سلام
دختری هستم 31 ساله و مدت یک سال هست که عقدم. همسرم با خانوادم مشکل داره. مرتب از اخلاق و رفتارشون ایراد میگیره. چرا مامانت واسم غذای خوب درست نمیکنه؟ چرا مامانت این حرفو بهم زد؟ چرا بابات بخاطر فلان کار ازم تشکر نکرد؟
البته در مورد رفتار مامانم باید بگم که کلا مامانم به دلیل فوت یکی از بستگان حدود دو سال پیش دچار افسردگی شدید شد و الان داروی اعصاب مصرف میکنه و رفتارش با همه اعضای خانواده همین طوره. از شرایطم خیلی خستم. گاهی به جدایی فکر میکنم. همسرم هم گاهی به این نتیجه میرسه که از نظر خانوادگی متفاوتیم ولی بازم همدیگرو دوست داریم. ولی تعداد قهر و آشتیامون به خاطر خانواده من بالا رفته. از طرفی دوسش دارم، از طرف دیگه بعضی وقتا احساس میکنم با حرفاش هم به من توهین میکنه هم خانوادم و این برام خیلی سخته. به نظرتون چکار کنم؟
بهتره هر دوی شما با هم روراست باشید .. دوست داشتن با اینکه همیشه مایه عذاب هم باشید تفاوت داره ... توصیه میکنم یک گفتگوی قاطع در یک زمان مناسب داشته باشید و ایشون هم اگر واقعا میخواد زندگی کنه بهتره رفتار کودکانشو کنار بذاره و همدیگرو همونطور که هستید بپذیرید ... و گرنه اگر مشکل ایشون خوردن یک غذا و ... هست بهتره قبل از اومدنتون به خونه ایشون در رستوران این غذارو با احترام پرسنل رستوران میل کنن ... وگرنه تاین رفتارها فقط یک بهانه برای کشاندن زندگی به لبه پرتگاهه