نمایش نظرها (1)

• با سلام خدمت شما دوست عزیز
  با توجه به مطالبی که عنوان کردید در شرایط سخت وپر تنشی به سر می برید و احساس اضطراب و نگرانی و ناراحتی شما کاملا قابل درک است.
  مسلما خیلی باید ناراحت کننده و آزاردهنده باشد که در این موقعیت قرار بگیریم و شاهد رفتارهایی باشیم که تا این حد فشار روانی را بر ما متحمل می کنند و ما نتوانیم حتی درباره احساسات ناخوشایندی که تجربه می کنیم با کسی صحبت کنی و چنین رازی را در خودمان گ داریم.
  متاسفانه این بخشی از واقعیت اجتناب ناپذیر است که چاره ای جز پذیرش آن نداریم.
  این که اطرافیانمان و گاهی حتی عزیزترین افراد زندگی و خانواده مان رفتارهایی انجام می دهند که نه تنها خوشایند ما نیست و اصلا انتظار آن را نداشتیم بکه بسیار هم آزاردهنده است.
  به طور کلی وقتی با مسئله ای رو برو هستیم برای حل آن اولین قدم این است که بتوانیم آن را تعریف کنیم تا بعد بدانیم چه اقدامی برای آن می توانیم انجام دهیم.
  ر این صورت بررسی می کنیم ببینیم آیا برای حل آن می توانیم اقدامی انجام دهیم و آیا خواسته ما واقع بینانه است یا اینکه در عمل شدنی نیست و اصلا تحت اراده و کنترل ما نیست که بخواهیم کاری برای آن انجام دهیم و در واقع کاری از ما ساخته نیست.
  در مورد مسئله ای که شما مطرح کردید ظاهرا پدر شما نسبت به نقش خودشان در جایگاه همسر متعهد نبوده اند و مسئولانه و اخلاقی رفتار نکرده اند.
  اما ظاهرا این مسئله مربوط رابطه شان با مادرتان است و نه شما.
  و از آنجا که ما کنترلی بر رفتار هیچ کسی جز خودمان نداریم، در عمل هم کاری برای بهبود اوضاع و شرایط ساخته نیست.
  بنابراین در اینگونه موارد چاره ای جز کنار آمدن با وقایع ناراحت کننده و تمرکز بر نقش خودمان نخواهیم داشت.
  نقش شما به عنوان فرزند خانواده تعریف شده است و شما قاضی یا وکیل نیستید.
  به این فکر کنید که چگونه می توانید با وجود شرایط موجود، سعی کنید بر اهداف خودتان متمرکز بمانید و از آنجا که هر فردی در برابر خواسته ها و نیازهای خودش مسئول است، اجاز ندهید اینگونه رویدادهای ناخوشایند مانع شما در مسیر حرکت به سمت اهدافتان شوند.
  و پدرتان را به همین صورتی که هستند بپذیرید، اینکه اشان هم انسان هستند و گاهی ممکن اس تصمیمات نادرستی برای حل مشکلاتشان بگیرند و یا اشتباه کنند و یا به گونه ای عمل کنند که مورد تایید شما نیست، با این وجود ببینید اگر چگونه فرزندی برای ایشان باشید احساس رضایتی بیشتری از خودتان خواهید داشت.
  این نکته را هم در نظر داشته باشید که شما هیچ اطلاع دقیقی درباره جزيیات رابطه والدینتان ندارید و در موفقیت یا شکست روابط معمولا هر یک از طرفین سهم و نقشی داشته اند که قابل انکار نیست و نمی توان به سادگی قضاوت کرد.
  با توجه به موارد مطرح شده سعی کنید با مدیریت درست هیجانات و احساساتی که تجربه می کنید از آنها آگاه باشید و به مسیر خودتان ادامه دهید و در جهتی رفتار کنید که در آن اراده و اختیار دارید تا با پیشگیری از تجربه احساس ناکامی مکرر، از خودتان در برابر آسیب محافظت کنید.
  برای دریافت راهنمایی های دقیقتر و کنار آمدن با شرایط موجود می توانید برای دریافت مشاوره فردی هم اقدام نمایید.