باسلام
خانم ۲۳ ساله هستم و همسرم ۳۰ ساله
ازدواج ما سال ۹۷ به شکل کاملاً سنتی انجام شد. همسرم به خانه پدرم امد و پس از صحبت کردن و پرسیدن سوالاتی قبول کردم با او ازدواج کنم چون او تمام ملاک های مد نظرم را داشت. رابطه ما از همان ابتدا بدون هیچ احساسی شکل گرفت. الان حدودا ۳سال و نیمه که از ازدواجمون میگذره و تقریبا ۷ ماهه که عروسی کردیم. خداروشکر هیچ مشکلی نداریم و همسرم خیلی عاشقمه و مهربونه و تو همه کارها کمکم میکنه و پشتیبان خیلی خوبیه و خانواده‌ام هم خیلی روش حساب میکنن. تنها چیزی که منو اذیت میکنه اینه که مدام فکر میکنم عاشقش نیستم و عذاب وجدان دارم. چون او مرا خیلی دوست داره و خیلی بهم محبت میکنه. منم تمام سعیم رو میکنم که خوشحال نگهش دارم طوری که او حتی به ذهنش نمیرسه که من شاید همچین حسی دارم.
اخیرا همسرم خواسته که بچه دار شیم و این موضوع منو خیلی نگران کرده چون من تردید دارم که او را دوست دارم یا نه؟ و میترسم این بعدا باعث جداییمون بشه و چیزی این وسط منو نگران میکنه وجود یه بچه‌س که قطعا بهش آسیب میخوره. از طرفی من و همسرم خیلی بچه‌دوست هستیم و من نمیتوانم به او بگویم نه . واقعا گیجم نمیدونم که او را دوست دارم یا نه؟ نمیدانم میتوانم او را خوشبخت کنم یانه؟ نمیدانم اگر مادر شوم میتوانم عاشق بودن را به او نشان دهم یا نه؟
احساس میکنم اگر این موضوع را بفهمد خیلی ناراحت میشود و من دوست ندارم که او را ناراحت کنم.
لطفا مرا راهنمایی کنید.