سلام خواهش میکنم کمکم کنید. من 20 سالمه. از بچگی با مامانم دعوا داشتم. سر بارداری من افسردگی گرفت و روش مونده. منو هووی خودش میبینه. اصلا تحمل نداره پدرم یه کلمه از من تعریف کنه. بدترین فحش هارو بی دلیل بهم میده. اصلا قبول نداره که حالش بده تا بیاد مشاوره. هیچکس توی خانوادمون نمیتونه کمکم کنه. پدرم هم توی دعوا هامون حق رو به اون میده و هی میگه احترام به خانوادت باید بزاری در صورتی که واقعا به خدا من هیچ بی احترامی ای نمیکنم. خسته شدم. چند ساله آرزومه بمیرم. جرئت خودکشی ندارم ولی همش دعا میکنم بمیرم.
نمایش نظرها (1)
با سلام خدمت شما
دوست عزیز جای تاسف و ناراحتی است که شما در میان خانواده خودتان تا این اندازه احساسات ناخوشایندی را تجربه می کنید که حتی آرزوی مرگ خودتان را دارید.
متاسفانه افسردگی اختلال آسیب زننده ای است که هم برای خود فرد و هم اطرافیانش می توانید به شدت آسیب رسان باشد.
شنیدن توهین و ناسزا و هر نوع رفتار پرخاشگرانه هم برای هرکسی آزاردهنده است و جوی استرس آور و ناراحت کننده را حاکم می کند.
به نظر می رسد پدر شما هم با در نظر گرفتن شرایط مادرتان است که از شما می خواهد مراعات کنید و نه اینکه شما را مقصر بداند.
در واقع حتی پرخاشگری و ابراز خشم مادرتان به شما هم هرگز ربطی به شما ندارد و به دلیل خلق پایین و مشکلاتی هست که درون خودشان دارند نه اینکه شما عیب و نقصی داشته یا مقصر باشید.
ظاهرا بهترین راه در چنین شرایطی این است که با توانمند کردن خودتان بیاموزید که چگونه در شرایط موجود از خودتان مراقبت کنید تا کمترین آسیب متوجه شما باشد.
مهارتهایی در این زمینه وجود دارند که می توان آنها را آموخت و تمرین کرد.
قطعا اگر مادر شما برای دریافت درمان اقدام می کردند خیلی عالی بود.
اما اکنون که ایشان تمایلی به این کار ندارند و شما هم فقط رفتار خودتان تحت اراده و اختیار خودتان است، به نظر می رسد بهترین کار این است که شما برای دریافت کمک تخصصی در این زمینه و دریافت مشاوره تخصصی اقدام نمایید.
تا با دریافت راهنمایی های لازم بدانید اولا ماجرا از چه قرار است و چگونه می توانید در همین شرایطی که شما انتخابش نکردید، حال بهتری داشته باشید و خودتان را از آسیب بیشتر در امان نگه دارید.