سلام وقت بخیر
من دختر 25 ساله ای هستم که نزدیک یک ماه و نیم با پسری آشنا شدم که از لحاظ روحی و سلیقه ای خیلی بهم نزدیک هستیم. در این یک ماه بهم وابسته شدیم و میانگین یک روز در میان هم و میدیدیم.
درحال حاضر من دانشجوی ارشد هستم و خانواده ای نسبتا مذهبی و سنتی دارم. از لحاظ مالی هم وضع مناسبی داریم.
تحت شرایط و بحثی که پیش اومد تصمیم گرفتیم ک باهم نباشیم. ولی تصمیم جدی نبود صرفا نیاز داشتیم که چن روز باهم درارتباط نباشیم ک بهتر فکر کنیم. دقیقا فردای
همون روز خواستگاری برام اومد ک شرایط نسبتا خوبی داشت به اصرار خانواده درحال حاضر داریم بیشتر آشنا میشیم.
دوست پسرم فردای روز خواستگاری پیام داد و معذرت خواهی کرد و ازم خواست که شرایط و درست کنیم. ولی چون قضیه خواستگاری پیش اومده بود من بهش فرصتی ندادم. ولی بعد از یک هفته دوباره تماس گرفت و گف نمیتونه اینطوری ادامه بده و فراموش کنه و هرطور شده میخاد ک دوباره باهم باشیم. منم ازش خواستم ک حضوری هم دیگه رو ببینیم که بیشتر صحبت کنیم.
وقتی حضوری همو دیدیم من بهش توضیح دادم نمیتونم تو رابطه ای باشم که تهش کات کردنه و واقعا برام سخته. با اینکه انتظارشو نداشتم و درمورد خواستگارم هم چیزی بهش نگفته بودم گفت که اجازه بده فکر کنم و بعدش بهت قول بدم.
فرداش با مادرش صحبت کرده و بنظر میاد که میخاد رابطه مونو جدی ادامه بده.
الان من بین خواستگاری که پنج سال ازم بزرگتره و کارمند و خانواده ی متوسطی داره ولی من از لحاظ احساسی حسی ندارم بهش در این حد ک تو این یک هفته نهایتا ده دوازده خط بیشتر نتونستیم باهم ارتباط بگیریم و دوست پسرم که یک سال ازم کوچیکتره و کار ثابت نداره ولی از لحاظ خانوادگی و اعتقادی و سلیقه ای خیلی بهم نزدیکیم و خودمم باهاش راحت تر هستم و اخلاقای مشترک خیلی داریم گیر کردم.
ما توی یک ماه و نیم ارتباط حضوری و مستمری که داشتیم تقریبا به یک شناخت نسبی از هم رسیدیم و من واقعا حس خوبی داشتم.
چنتا سوال دارم:
باید به دوست پسرم که داره جدی تر ب رابطه مون فک میکنه قضیه خواستگارم و بگم؟
به خواستگارم راجب دوست پسرم چیزی بگم؟
چطور میتونم خواستگارم و بدون اینکه خانواده هامون در جریان ریز ماجرا قرار بگیرن و فکر کنن یه عدم تفاهم بوده پشیمون کنم؟
میدونم که باید انتخاب منطقی کرد در این مواقع ولی من آدم احساسی هستم که اکثر انتخابام بر همین مبناس و حتی اگر هم غلط باشه از تصمیمم راضیم باید تو این شرایط چیکار کنم؟
من نمیتونم بصورت موازی با هردوتاشون باشم تا به یه نتیجه قطعی برسم. واقعا عذاب وجدان دارم از این بابت. باید چیکار کنم؟ از کدومشون مهلت بگیرم؟ با کدومشون قطع رابطه کنم؟
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
در اول بهتر است که تکلیف خودتان را با رابطه دوستی فعلی مشخص کنید و بررسی کنید که آیا مایل به ارتباط با ایشان بر مبنای شناختی که در این مدت کسب کرده اید دارید یا خیر چون در هرصورت تا زمانی که این ارتباطات ادامه دارد تصمیم گیری در مورد ارتباط دیگری سخت و دشوار می شود.
در مورد خواستگارتان خب اگر می خواهید به رابطه با دوست پسرتان ادامه بدهید خب بهتر است که موضوع خواستگار را تمام کنید و یا اگر می خواهید ادامه بدهید خب بهتر است به ایشان هم بگوید.
شما اگر نمیخواهید به ارتباط با خواستگارتان ادامه بدهید و تصمیم نهایی در این مورد را گرفته اید خب می توانید در احترام به خانواده این موضوع را بیان کنید و بعد به خواستگارتان بیان کنید.
بله داشتن دو رابطه باهم می تواند با مشکل تصمیم گیری و فشار روحی همراه باشد اما بهتر است در همین زمان به مشکلات و دلایلی که باعث اتمام رابطه شده است هم نگاهی مجدد داشته باشید.