سلام 19 سالمه حدود یساله با یه پسر همسن خودم درارتباطم اول رابطه ی خاصی نبود و دوتا دوست کااملااا معمولی بودیم.ایشون مادرشون خیلی سختگیره توی سال کنکورمون یه هفته مونده به کنکور مامانش فهمیدو گوشیشو ازش گرفت.خلاصهذشتو رابطه ما صمیمی تر شد بعد جواب کنکور انتظار داشتیم پزشکی قبول شه اما نشد بخاطر انتخاب رشته بد.منم قرار شد پشت کنکور بمونم .خلااصه گذشتو مامانش دوباره متوجه شد ودوباره گوشیشو گرفت. اما با اصرارای پسره دوباره گوشیشو گرفت.هردومون درسخونیم خیلی وهردو باید حتما پزشکی قبول شیم.مهرو ابان باهم شروع کردیم وضعیتمونم خوب بود درسمونو میخوندیم ترازامونوم خوب بود.اذر ماه مامانش دوباره متوجه شد اینبار به صورت مستقیم به من پیام داد که الان هم تو تمرکز نداری هم هم اون و اینکه نباید باهم درارتباط باشین.خیلی وابسته بودیم به هیچ عنوااان نمیتونستیم دور باشیم اصن نمیتونستیم بدون هم درس بخونیم ارتباطمونم زیاد نبود شاید روزی دوبار.بعد از اینکه پیام داد مامانش منم جوابشو دادم بی احترامی نکردم ولی یکم تند حرف زدم و همین باعث شد فکرش کلا راجبم عوض شه.و ما دوباره ازیه طریی دیگه درارتباط بودیم یه ما بعد دووباااره متوجه شد مامانش:/اینبار لحن صحبت کردنش بامن عوض شد.مامانشم به پسره گفت که به هیچ عنوان حاضر نیس برامن بیاد خواستگاریو ازدواج.اما ما ما دوباره باهم درارتباطیم.بخاطر همون وابستگی .خیلی دوسش دارم.همه ی معیارای منو برای ازدواج داره.نزدیک کنکورم هست.موندم چیکار کنم مامانش خیلی توهین کرده از یه طرف باخودم میگم اگه پزشک بشم و منو بشناسه نظرش عوض میشه.پسره ام میگه اگه حتی نیومدن خواستگاری خودم تنها میام.دلم نمیخواد له بشم.نمیدونم چیکار کنم.ازیه طرف اگه جفتمون پزشک بشیم تا 28 سالگی نمیتونیم ازدواج کنیم.میترسم باهاش ادامه بدمو موقع ازدواج خونوادش مخالفت کننو من بمونمو یه قلب شکسته.ازیه طرف باخودم میگم حدودن تا سن 23 یا22 سالگی ادامه بدم بعدش با خونوادش مطرح کنه واگه موافقت کردنو نظرشون راجبم عوض شد دوباره ادامه میدیم.مادرش ازاین خانومای خیلی تیزه :/لطفا راهنمایی کنین