سوالتو بپرس
X

رفتار و اخلاق همسرم

با سلام. 7 و نیم ساله که ازدواج کردم. یک دختر 5 ساله و پسر یک و نیم ساله دارم. همسر من مغرور و از خود راضی و زود رنجه. با کوچکترین حرفی عصبی میشه و فحاشی میکنه و به خاطر غرور حاضر به عذرخواهی نیست و میگه من منت کشی نمیکنم. رفتار دیگران مثلا برادر های من زیادی به نظرش توهین آمیز میاد و حاضر به گذشت هم نیست و من رو میخواد مجبور کنه باهاشون قطع ارتباط کنم. به نظر میاد از کمبود اعتماد به نفس رنج میبره نمیدونم باید باهاش چطور رفتار کنم میخواد من در همه امور حتی خرج کردن پولم و رفت وآمد با خانواده م از حرفش اطاعت کنم اگر مقاومت کنم عصبی میشه و پرخاشگری میکنه. من تحصیلات و در آمدم بیشتره به من کمک نمیداد در خونه میگفت منت حقوقت رو داری که انتظار کمک داری. اشتباهاتش رو نمیپذیره. شدیدا به خانواده ش وابسته ست و حرفشون رو دربست قبول میکنه و واویلا اگر یک روز من بگم بلای چشم یکی از اعضای خانواده ش ابروست دیوانه میشه واگر اختلافی پیش بیاد طرف اونها رو میگیره. پنهان کاره و پنهانی سیگار میکشه. به راحتی به بقیه توهین میکنه و فحش میده. تک پسر و سه تا خواهر داره من چطورد باهاش رفتار کنم

hoda:

نمایش نظرها (3)

  • خب دوست عزیز در این مورد تا فرد تمایلی به تغییر نداشته باشه کاری از دست کسی ساخته نیست ... مگر شما با محبت کردن به خانواده اش بتونید نظرشون رو جلب کنید و از این طریق روی رفتار همسرتون تاثیرگذار بشید ... چون به هر حال از خانواده خودش حرف شنویی داره
    در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-22354282

    021-88422495

    021-88472864

  • سلام من ۲۱سالمه و شوهرم ۲۵سالشه ما یک ساله ک عقدیم در این مدت بخاطر رفتارهای بد همسرم خیلی مشکل داشتیم ولی در این مدت خیلی از رفتارهایش را تغییر داده ولی یکی از اخلاقهایش ک هنوز همانطوره و من خیلی عذاب میکشم اینه ک چشم چرانه و خیلی هیزه و نگاهش ب زنان نامحرم از روی لذت است لطفا راهنمایی کنید

    • چگونه این افراد را در اطرافمان شناسایی کنیم؟!
      اختلالات جنسی در موقعیت‌های خاص تظاهر پیدا می‌کند.
      بنابراین به طور عادی در زندگی روزمره ممکن است اطرافیان متوجه نشوند که فردی به آن مبتلاست یا خیر مگر اینکه فرد برای مثال به جنس مخالف بیش از حد نگاه کند یا بیش از حد با آن‌ها صحبت ‌کند یا احیانا ممکن است حتی به صورت کوتاه‌مدت وارد رابطه‌هایی نیز شود. بهترین راه برای تشخیص این افراد تحت نظر گرفتن رفتار‌ها و تعاملشان با بقیه افراد و غریبه‌ها در طول زمان و در محیط‌های مختلف است نه فقط در محیط‌هایی که محدود هستند و نمی‌توان اختلال فرد را تشخیص داد.

      قبل از استخدام از افراد تست بگیرید
      اگر قرار است فردی را به عنوان همکار بپذیریم بهتر است از قبل مصاحبه‌ها و تست‌های روان‌شناختی خاصی از او گرفته شود تا با تفسیر آن‌ها بتوانیم سلامت روانی افراد را تشخیص دهیم. این تست‌ها باید توسط یک متخصص روان‌سنجی یا یک روان‌شناس گرفته شوند زیرا تفسیر آن‌ها کاری تخصصی است. البته هزینه بالایی هم ندارند و زمان خیلی زیادی هم نمی‌گیرند. امروزه در خیلی از نقاط دنیا سازمان‌های موفق یا هر جامعه‌ای که می‌خواهد سلامت روانی‌اش را ارتقا دهد باید از مشاوران در حیطه‌های سازمانی کمک بگیرد؛ به خصوص در مکان‌هایی که کارمندان با مردم سر و کار دارند و در کل هرجا که صحبت از امنیت و آرامش و ارتباط مردم در میان باشد لازم است سلامت روانی کارمندان آنجا در نظر گرفته شود.

      خجالت را کنار بگذارید!
      هم پدر و مادر‌ها و هم جامعه باید به برطرف شدن این موضوع کمک کنند. نگاه به مقوله جنسی در کشور ما یک مقدار گناه‌محور است. این موضوع باعث شده است که مسائل جنسی در ذهن بعضی از افراد بغرنج و بزرگنمایی شود؛ طوری که تبدیل به مسئله اصلی زندگیشان می‌شود و فکر می‌کنند باید حتما برایش کاری کنند.
      در دوران بلوغ بهترین کار این است که پدر‌ها بتوانند در این زمینه با پسر‌ها و مادر‌ها با دختر‌ها ارتباط خوبی برقرار کنند تا به آن‌ها اطلاعات لازم را بدهند؛ این باید فارغ از مسئله خجالت و زشت و عیب بودن و پنهان کاری یا احیانا حتی احساس بدی که خود پدر و مادر در مورد این مسائل دارند باشد. والدین باید روی خودشان کار کنند و نیاز جنسی را به عنوان یک مقوله طبیعی بپذیرند تا بعد بتوانند با بچه‌ها صحبت کنند.
      یکی از اتفاقاتی که این روز‌ها برای خیلی از بچه‌ها می‌افتد این است که خودشان این اطلاعات را از طریق اینترنت، دوستان و... به دست می‌آورند؛ در حالی که ممکن است اطلاعات غلط نیز کسب کرده باشند و به سمت و سوی دیگری بروند. پس چه بهتر که اول آن‌ها را از پدر و مادر بشنوند. پدر و مادر‌ها باید در این زمینه جواب سؤالات فرزندانشان را بدهند و با آن‌ها برخورد مناسبی داشته باشند.

      مشغله اصلی ذهن او مسائل جنسی است
      مشغله اصلی ذهن این افراد مسائل جنسی است و با تصاویر و فکرهای اینگونه زندگی می‌کنند. یک مقدار حالتشان اضطرابی و عصبی‌تر است. به نوعی این افراد خیلی آرامش ندارند و حتی ممکن است این موضوع در چشمان و حالت صورتشان مشخص باشد. البته تشخیص آن، کار خیلی سختی است و نباید به همه برچسب بزنیم زیرا این روز‌ها بسیاری از افراد درگیر مسائل مختلف هستند و اضطراب دارند و ما نمی‌توانیم بگوییم همه آن‌ها اختلال جنسی دارند اما به هر حال همراه با اختلال جنسی، اضطراب نیز وجود دارد زیرا این افراد مشغولیت‌های اینگونه زیادی دارند و تعادل ذهنیشان به هم می‌خورد؛ بنابراین به مرور دچار عدم آرامش می‌شوند.

      اگر همسرمان باشد چی؟
      اولین قدم در برخورد صحیح با اینگونه افراد این است که بپذیریم اختلالی وجود دارد. درواقع نوع برخورد باید برحسب رفتار فرد باشد. برای مثال ممکن است فرد عکس‌ها و فیلم‌های خاصی ببیند یا حرف‌های نامناسبی بزند و شوخی‌هایی در این رابطه بکند. در این صورت شاید بتوان با یک گفت‌وگوی دونفره بین زن و شوهر یا والدین و فرزند تغییر رفتاری ایجاد کرد یا از یک مشاور کمک گرفت اما گاهی اوقات فرد به همسر خود خیانت می‌کند و وارد رابطه‌هایی می‌شود یا ممکن است چند رابطه را با هم مدیریت کند یا حتی انواع اختلالات جنسی دیگر را هم داشته باشد؛ برای مثال هم خودنمایی کند و هم چشم‌چرانی و.... این افراد حتما باید توسط یک روان‌شناس بالینی درمان شوند تا هم برای خانواده‌شان و هم برای خودشان و دیگران مسئله‌ساز نشوند.

      این فرد به بلوغ شخصیتی نرسیده است
      اگر فضای خانواده حاکی از عزت نفس، خودباروری و ارزشمندی باشد طبیعتا فرزندان نیز برای خود ارزش قائل می‌شوند. چنین فردی هیچ وقت حاضر نمی‌شود برای مثال به داخل کانال کولر برود و خودش را کوچک کند تا از این طریق نیازش را برطرف سازد. طبیعی است که بلوغ شخصیتی برای این فرد مجرم اتفاق نیفتاده است و به نوعی دارد با بخش کودک شخصیتش رفتار می‌کند. یعنی خواسته‌هایی دارد و می‌خواهد در لحظه به آن‌ها بپردازد. اگر در خانواده به این موضوعات پرداخته شود و افراد در گفت‌وگوهای سالم و سازنده قرار بگیرند و پدر و مادر اجازه دهند فرزندان حرف‌هایشان را بزنند و همچنین مورد سرزنش زیادی قرار نگیرند معمولا بلوغ شخصیتشان به تدریج فعال می‌شود. در ‌‌نهایت اگر در کودکی نمی‌توانستیم با پدر و مادرمان حرف‌هایمان را بزنیم حداقل در آینده که سنمان بالا می‌رود وقتی با مسائل مواجه می‌شویم می‌توانیم با خودمان حرف بزنیم و به نوعی خودمان را راهنمایی کنیم. نیاز جنسی برای همه ما می‌تواند در لحظات مختلف فعال شود اما ما همیشه نباید به همه نیاز‌ها پاسخ بدهیم و همیشه نباید انتظار داشته باشیم که همین الان آن را برطرف کنیم. جنبه رشد یافته و بالغ شخصیت ما در زمان‌های مختلف کمکمان می‌کند و به ما می‌گوید که آن را تا وقتی که در یک رابطه سالم و مثبت قرار نگرفته‌ایم به تعویق بیندازیم.