باسلام.دختر۲۴ ساله ای هستم باپسری ۲۴ ساله دوست شدم،من شهر مشهدم و اون اصفهان، که ابتدا مجرد بود بعد مدتی نامزد کرد چندبارگفت نامزد کردم منم گفتم پس جدابشیم من دوس ندارم بامرد متاهل دوس باشم و اون گفت نه شوخی کردم نامزد ندارم تا اینک بعدمدتی عاشقش شدم اونم این موضوع رو فهمید وگفت نامزد دارم و الیته تو مدتی که باهم بودیم حرفاش رنگ و بوی ازدواج داشت حتی یبارم گفت چطوره ازدواج کنیم بریم دبی من جدی نگرفتم گفتم نه حتی اوایل دوستیمون گفت ک خونوادم اصرار دارن که بادختری ازدواج کنم ولی من نمیخامش، تااینکه منم دلم تنگ شدو بعدمچند ماه بهش پیام دادم و اونم باهام خوب برخورد کرد گفت عروسی کردم خونه خودمم ولی زنم قهر کرده رفته،حدود دوماه زندگی کردن باهم، بخاطر اینکه دوست پسرم با دامادشون دعوا کرده و بعدمدتی گفت قرار من تعهد بدم برگرده بعد یه مدتی باز گفت که زنم طلاق میخاد منم فقط در حد پیام باهاش بودم تااینکه ازم خاستگاری کرد منم قبول کردم الانم قراره از زنش جدابشه.هیچوقت از زنش بد نگفت میگفت زنم منو نمیخاد،مشکل من اینه که اگه زنشو واقعا دوس داره چرا از من خواستگاری کرد،ازش پرسیدم تو که نامزدداشتی چرا بامن چت میکردی گفت چون تنها بودم،البته زنشم پاکستان بود موقعی که نامزد بودن، نمیدونم الان باخودم فک میکنم شاید واقعا زنشو نمیخاسته که دوباره اومد سراغ من و ازم خواستگاری کرد،اگرم به اجبار خونوادش ازدواج کرده چرا بهم این موضوع رو نمیگه،البته خودمم رو موضوع عشق و دوست داشتن حساسم این دوست پسردومیم یابهتربگم عشق دومیمه،همین الانم نسبت به مردا سرد شدم فک میکنم اگه از دوست الانم بخاطر اینکه زن داره جداشم دیگ نتونم عاشق مردی بشم،من با این وضع چیکار باید بکنم سر در گمملطفا راهنماییم کنید