سلام
من دختری ۲۲ ساله هستم.مدت ۱ سال و نیم است که با پسری دوست هستم و خانواده هایمان دورادور باخبر هستند.مشکل من اینجاست که دوست پسرم خیلی بدجور عصبانی میشه و بعد از اون دست خودش نیست حتی من دوست دخترش رو یک بار کتک زد وقتی دعوای شدیدی داشتیم وقتی من میخواستم تموم کنم رابطمون رو.اما بعد خودش پشیمون شد و سعی کرد از دلم در بیاره.گویا پدرش هم همین مشکل رو داشته.این قضیه ی کتک زدن برای ۷-۸ ماه پیشه اون موقع قول داد دیگه تکرار نشه و توی این ۷-۸ ماه خیلی اروم تر شده (هرچند بنظرم به قول نمیشه اعتماد کرد) در کل این چندوقت خیلی منطقی تر و اروم تر شده شاید دلیلش این باشه که یه بار دعوا کرده و برای دعوا بردنش یکی دوروز زندان و بعدش دیگه ترسید و بعد اون کلا اروم شده. از طرفی من پیش دکتر گیاهی بردمش و دکتر گیاهی داروهایی برای کنترل مزاج(مثلا سودایی ها که زودتر عصبانی میشوند) داده و مرتب مصرف میکنه (البته فقط یک ماهه و خب طول درمان خیلی بیشتر طول میکشه)ولی یکم هنوز اخلاقش تنده که زود عصبانی بشه.از طرفی حرف خودش رو فقط قبول داره شاید خیلی وقتها به حرف گوش کنه قانع بشه ولی سعی میکنه نظر خودش رو اعمال کنه و اگر گوش ندی عصبانی میشه از اونجایی که ۳۱ سالشه یه وقتایی مسائل رو بهتر ارزیابی میکنه و من اخرش میفهمم حق با اون بوده ولی مسئله ناراحت شدنش از نظر مخالفه. این قضیه هم بهتر شده ولی هنوز وجود داره.الان مسئله ای که هست اینه که درون من دیگه یه ترسی از اون عصبانیت بدجور و کتک زدن هاش وجود داره و من نمیدونم میشه بعدا با همچین ادمی زندگی کرد یا نه. خودم هم شخصیت حساسی دارم و همیشه در خانواده خیلی بهم ارزش داده شده و این ها برایم خیلی سنگین هستند و جدیدا خیلی نگران این موضوعم. بحث مشاوره رفتنش رو یک بار خودش خیلی وقت پیش میگفت مه مشاوره رفته ولی اصلا نمیدونم چی شده نتیجش و ادامه میده یا نه هرچند اگر مشاوره میرفت که کتک نمیزد و اونجوری عصبانی نمیشد. بعد از اون دعوا به من قول داد بیاد مشاوره ولی من پیگیر نشدم و نمیدونم اگر مطرح کنم چه عکس العملی میبینم. راستی ما قبل اون ۷-۸ ماه پیش که دعوای بدجور کردیم و کتک زد یه دعوای بدجور دیگه هم داشتیم اونموقع هم خیلی بدجور عصبانی شد ولی من رو کتک نزد جلوی خودش رو گرفته بود.در کل ممکنه نظرتون رو بگین ایا درمان میشه یا اینکه این دیگه اخلاقشه نمیشه کاریش کرد . اصلا من به این حساسی میتونم کنار همچین ادمی دووم بیارم؟ البته قاعدتا هر ادمی خوبی های خودش رو هم داره مثلا خیلی مهربونه برای همین هم من اومدم مشاوره تا کمک بگیرم
ممنون از کمک شما
نمایش نظرها (2)
سلام به شما دوست عزیز
نگرانی های شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که این سبک رفتاری نیاز به اصلاح دارد و در این مسیر نیاز است که ایشان به صورت حضوری به روانشناس مراجعه کنند تا بتوانیم به ایشان کمک کنیم تا بتوانند احساسات خود را از مسیر بهتری بجای کتک کاری و یا خشمگین شدن و پرخاش بررسی و پاسخ بدهند .
بهتر است در این مسیر برای مشاوره پیش از ازدواج نیز اقدام کنید تا هم تفاوت های سنیتان مورد بررسی دقیق قرار گیرد و بهم اینکه سبک شخصیتی رامورد بررسی قرار گیرد تا بتوانیم به شما کمک کنیم تا بتوانید در این مسیر نتیجه گیری بهتری داشته باشید.
در این مسیر نیاز است که شما معیارهای خودتان را مورد ارزیابی قرار بدهید تا بتوانید در این مسیر نتیجه گیری بهتری داشته باشید .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-22354304
با سلام خدمت شما دوست گرامی
دوست عزیز با توجه به مطالبی که عنوان کردید احساس نگرانی و تردید شما در این رابطه کاملا قابل درک است.
توجه داشته باشید که اگر در همین مدتی که هنوز زیر یک سقف نرفته اید تا این اندازه از واکنش های ایشان واهمه دارید و این رفتارهای پرخاشگرانه و تکانشی ایشان حتی برای خودشان تبعات قانونی هم داشته است و با شما هم درگیری فیزیکی داشته اند، حتما در آینده هم برای شما به شدت دردسر آفرین خواهد بود.
در نظر داشته باشید که درست است هر فردی نقاط قوت و ضعفی دارد و هیچ فردی کامل نیست اما این موضوع در زمینه تفاوت های فردی افراد بیشتر مطرح است نه زمانی که احتمالا پای یک اختلال و یا مسئله جدی شخصیتی و روانشناختی . سلامت روان به میان است و یک رفتار به شدت مخربی که هرگز قابل پذیرش نیست مطرح است.
با توجه به سن و سال ایشان به نظر می رسد اگر قرار بود تبعات رفتارهایشان ایشان را به سمت تغییر انگیزه مند کند و ایشان مسئولیت رفتار مخرب خودشان را بپذیرند و اقدام موثری برای حل آن انجام دهند تا به حال این اتفاق رخ داده بود.
اما با توجه به دیگر مواردی که به آن ها اشاره کوچکی کردید به نظر می رسد این شیوه کنترل گری ایشان است که از این طریق به خواسته هایشان دست پیدا می کنند و حالا از پدرشان یا هر فرد دیگری که آموخته باشند شیوه بسیار مخربی است و نه تنها برای خود ایشان علاوه بر سود ها، صدماتی هم دارد برای شما هم به شدت بستر ساز آسیب خواهد بود.
بنابراین هرگز از کنار این موضوع ساده عبور نکنید ایشان حتما نیازمند مداخلات حرفهای و روان درمانی هستند و تازه اگر خودشان بخواهند و متعهد شوند و پیگیری کنند ممکن است تغییراتی رخ بدهد اما با توجه به پیشینه ایشان که اکنون هم درون رابطه با شما به اهدافشان می رسند و با همین شیوه شما را مطابق میل خودشان نگه داشته اند و شما حتی جرات مطرح کردن نیاز ایشان به تغییر را ندارید و تقریبا یک دهه هم با یکدیگر فاصله و اختلاف سنی دارید (که این موضوع هم می تواند کاملا آگاهانه و برای اعمال نفوذ و کنترل بیشتر بوده باشد) نشان دهند آسیب بالای این رابطه است.
افراد قرار است با یکدیگر ازدواج کنند و یا وارد رابطه دو عضوی خاص بشوند تا بتوانند نیازها و خواسته هایشان را به شکل بهتر و زیب تری برآورده کنند نه این که مانع تحقق خواسته ها و نیازهای یکدیگر هم بشوند.
همان طور که اشاره به جایی کردید دریافت احساس ارزشمندی و همچنین امنیت در رابطه و اینکه ما بتوانیم آزادانه و راحت درباره عقاید و نظرات و خواسته هایمان بدون ترس از قضاوت و سرزنش و بدتر از همه آسیب و پرخشگری، صحبت کنیم و آزادانه و با احساس امنیت کامل اعتراض و یا مخالفت خودمان را ابراز کنیم جزو اصول حتمی و مهم و ضرویری یک رابطه سالم و با کیفیت است.
با توجه به این موارد به شما توصیه می شود حتما به یک مشاور و یا روانشناس مراجعه داشته باشید تا بتوانید در این زمینه اطلاعات بیشتری به دست آورید و بتوانید آگاهانه بهترین و مناسب ترین تصمیم را درباره این رابطه بگیرید و هرگز به عذر خواهی و قول دادن به این صورت اعتماد و اتکا نکنید چرا که این می تواند چرخه معیوب این گونه رفتارهای عادتی و تکانشی باشد که با هدف کنترل رفتار دیگران و تمرکز بر خواسته های خود توسط خیلی از افراد انجام می شود.
حتما در اسرع وقت برای دریافت کمک تخصصی و حرفه ای اقدام کنید تا در مسیر تحقق اهداف و خواسته های زندگی تان اقدامات موثر لازم را انجام دهید و بدانید که شما مسئول مراقبت از خودتان و ساختن یک زندگی با کیفیت برای خودتان هستید و ازدواج هم می تواند از مهم ترین تصمیمات زندگی یک فرد باشد که اگر درست انجام نشود و ناموفق باشد به شدت کل کیفیت زندگی را تحت تاثیر قرار خواهد داد.