سلام خانمی ۲۹ساله هستم که ۴ساله ازدواج کردم ویه دختر۲ساله دارم شوهرم یک سال ازمن بزرگتره. از دست رفتاراش خسته شدم ادم مغرور ولجبازیه.صبح ۷میره سرکار وشب۱۰ برمیگرده درطول روز اصلا بمن زنگ نمیزنه یا حتی پیام نمیده.وقتیم میاداز سرکار یا سرش توگوشیشه ویا پای تلوزیونه.اصلا بهم اهمیتی نمیده. وفتی میاد اصلا حرف نمیزنه.خیلی باهام سرده هرکاری هم میکنم ایراد میگیره هیچ وقت منو عزیزم خطاب نمیکنه بخدا یادم نمیاد اخرین باری که بمن محبت کرده کی بوده هیچ وقت از عزیزم گلم یاهر چیز دیگه ای استفاده نمیکنه.جلوی بقیه خیلی باهام بد رفتاری میکنه هیچ احترامی بهم نمیداره همیشه منو احمق خطاب کرده واینکه عرضه هیچ کاریو ندارم.من توهرشرایطی که بوده باهاش ساختم توی بدترین شرایط پابپاش کار کردمو کمک خرج بودم وقتی دخترم بدنیا اومد ۱سال اولو اون نبود ومن تنهای همه کارو کردم ولی هیچ کدوم از اینا براش اهمیتی نداره. حتی داره طوری رفتار میکنه که دخترمم داره ازش تقلید میکنه مثلا وقتی عذا میخاد داد میزنه. شوهرم شده ده روز حتی ی کلمه هم باهام حرف نمیزنه.همیشه همینجوری بوده حتی توی دوران عقدمون هم کلی بخاطر این رفتاراش درگیری داشتیم.با لحن خیلی بدی باهام حرف میزنه. حتی یکبار منو زد.ومن فقط بخاطر دخترمه که دارم تحمل میکنم ولی واقعا خسته شدم ممنون میشم بهم کمک کنین.دیگه نمیتونم تحملش کنم دیگه هیچ حسی بهش ندارم..
- On خرداد ۱۴, ۱۳۹۷, ۱:۵۶ ب.ظ
nilofar68
دسته بندی: مشاوره خانواده
شوهر بداخلاق
مطالب مرتبط
نمایش نظرها (1)
شوهر بداخلاق
ـ رفتار خوشایند داروی خشم و عصبانیت است. به جای اینکه بترسید و وحشت کنید یا یک گوشه قایم شوید و مراقب رفتارتان باشید تا بهانه به دست همسرتان ندهید سعی کنید با خوش برخوردی و مهربانی شرایط عصبانیت را تغییر بدهید. در واقع شما باید خوراک این خشم را بگیرید و برایش جایگزین داشته باشید. سکوت نکنید و با توجه به شرایط موقعیت را به چیزی خوشایند تغییر بدهید.
ـ خشم و عصبانیت یک رفتار تهدید آمیز اما موقتی است. گاهی هم لازم است او خشمگین باشد اما برای خودش. شما نباید توجه زیادی به این خشم نشان بدهید. حتی اگر او برای چند روز متوالی هم از چیزی عصبانی باشد خودش باید با آن کنار بیاید مگر اینکه از شما بخواهد تا راهی برای خروج از این موقعیت نشانش بدهید. به جز این اگر از او و واکنش هایش می ترسید بهتر است توجهی به آن نشان ندهید.
ـ این خشم بالاخره فرو می نشیند. حالا بهترین موقع برای حرف زدن درباره آن است. شما این حق را دارید از همسرتان بپرسید چرا نمی تواند افسار احساسش را دست بگیرد و اینقدر سریع از کوره در می رود. خیلی خوب است که در شرایط عادی روش های کنترل خشم را با هم تمرین کنید و درباره اش حرف بزنید.
ـ اشتباه شما این است که حد و مرز هایتان را در زندگی مشترکتان مشخص نکرده اید. هرگز به همسرتان نگفته اید که تحمل چه چیزهایی را دارید و تا کجا می توانید یک رفتار را تاب بیاورید. به جای اینکه با آزارهای همسرتان سازگار و هماهنگ شوید محدودیت های رفتاری لازم را ایجاد کنید.
ـ همانقدر که سکوت، ترس و یا تحمل اشتباه است واکنش پرخاشگرانه نیز بد است. شاید در موقع خشم همسرتان حرف های زننده و بدی بزند و یا بخواهد به سوی شما حمله ور شود حتی در این شرایط هم نباید واکنش مشابه نشان بدهید. اگر می توانید موقعیت را ترک کنید و یا آرامشتان را حفظ کنید. بعد از اینکه این خشم گذر کرد درباره اتفاقی که افتاده است حرف بزنید. گفتگوی شما نباید از روی ضعف یا ترس باشد. درباره احساس توهین و تاثیر رفتار بد همسرتان روی رابطه حرف بزنید و مشخص کنید که تا چه زمانی حاضر هستید به همسرتان مهلت تغییر رفتار را بدهید.
ـ اگر خودتان آدم مهربان و صبوری باشید می توانید به همسرتان یاد بدهید با کمی مهربانی و بالا بردن تحمل می تواند نتایج بهتری بگیرد. بردباری اکسیر ادامه رابطه است و فقط در این شرایط می تواند چیزی را برای خودش حفظ کند.
ـ حواستان باشد که آدم ها می توانند باعث خشم و عصبانیت یکدیگر بشوند. اگر شما کاری می کنید که باعث خشم و عصبانیت همسرتان می شود باید مسئولیت رفتارتان را بپذیرید. البته این به معنای این نیست که وقتی عصبانی می شویم باید افسار گسیخته رفتار کنیم اما اگر شرایط ناراحتی دیگران را فراهم می کنیم در هر صورت مسئول آن هستیم. اگر منشا عصبانیت ربطی به شما ندارد دلایل دیگر آن را جستجو کنید. چیزی که همسرتان را عصبی می کند پیدا کنید و با هم به دنبال راه حلی برای آن باشید.
ـ در نهایت اگر راهی برای رابطه سالم با کسی که بلد نیست خشم و عصبانیت اش را مهار کند پیدا نمی کنید؛ شاید مجبور باشید تصمیم جدی تر و سخت تری برای زندگی تان بگیرید. اگر خشم همسرتان سلامت روانی و جسمی شما یا فرزندانتان را تهدید می کند این خشم دیگر یک غلیان ساده احساسات نیست و دیگرآزاری و خشونت عنوان مناسب تری برای آن است. اگر قرار است همسرتان افسار احساسش را به دست نگیرد و هر موقع که عصبانی شد شما و دیگران را بترساند, یا چیزی را به سمت شما نشانه بگیرد و یا آماج توهین و تحقیر قرار بدهد ادامه این رابطه در حالی که همسرتان تلاشی برای بهبود خودش نمی کند خوشایند، درست و منطقی نخواهد بود.
در این مورد حتما با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-22689558