سلام خدمت شما
بنده یک سال که عقد کردم ولی هیچ علاقه ای به همسرم ندارم. قبل ازدواجم دختری رو خیلی دوست داشتم و الانم دارم و همش به فکرشم ولی خانواده جهت ازدواج باهاش موافقت نکردن حتی باهام قهر کردن و گفتم از خونه برو وقتی دیدم اینجوریه تن به این ازدواج دادم. ولی نمیتونم ادامه بدم همش به کسی که دوست دارم فکر میکنم همش میگم اگه اون بود اینطوری میشد. حتی وقتی خانومم لباشی تنش میکنه که شبیه لباس اون فکرم بیشتر میشه. همه کارا اون و تصور میکنم دیگه خسته شدم ازین زندگی که علاقه ای توش نیست میخوام جدا بشم میخواستم ببینم نظر شما چیه؟؟ حتی یک بار خانمم پرسید چرا هیچ رابطه ای باهم نداریم از لحاظ جنسی بهش گفتم برای دوران عقد نیست. خیلی سردم بهش لطفا راهنماییم کنید.
نمایش نظرها (1)
با سلام خدمت شما دوست عزیز
احساس ناراحتی شا قابل درک است اما توجه داشته باشید حتی اگر خانواده تان رفتارهای کنترلگرانه ای مانند قهر و پرخاشگری را برای پیش بردن خواسته خودشان انجام داده باشند، باز هم در نهایت این خودتان هستید که مسئول انتخاب و تصمیمتان هستید و آن دختر را هم در این میان قربانی کرده اید.
هرکسی خودش مسئول خواسته ها و نیازهایش است و حتما راه های دیگری به جز تن دادن به ازدواجی که به قول خودتان مطابق میلتان نبوده وجود داشته است به خصوص اینکه نتوانسته اید حتی با وجود چنین تصمیمی لااقل پرونده رابطه قبل را برای خودتان ببندید و مسئول مستقیم تمام این موارد کسی جز شخص خودتان نیست.
پس بهتر است به جای سرزنش کردن والدینتان سهم و نقش خودتان را دریابید و اگر اینگونه است هرچه سریعتر تکلیفتان را با خودتان و بعد آن دختر مشخص کنید و باید بدانید چگونه در مسیر خواسته هایتان انتخابهای موثرتری انجام دهید.
در این مسیر نیاز است حتما مشاوره فردی دریافت نمایید تا بتوانید بهترین و مناسبترین تصمیم را داشته باشید و اگر به آن دختر احساس و کششی ندارید ادامه دادن چنینین ازدواجی ممکن است احتمال آسیب را برای هردوی شما بیشتر کند و بر همین اساس به شا توصیه می شود حتما هرچه سریعتر اقدامات لازم را دراین مسیر انجام دهید و پس آنکه متوجه شدید واقعا چه می خواهید تصمیم نهایی را هم بر همان اساس اتخاذ کنید.