با سلام.
من دختری ۲۰ ساله دانشجوی رشته دندانپزشکی هستم. در سال کنکور (پارسال)، معلم زیستی داشتم که خیلی رابطه ی خوب و صمیمانه ای باهم داشتیم و در سال تحصیلی و تابستان بعد از کنکور خیلی با هم صحبت میکردیم. ولی هیچ گاه صحبت و شوخی هایمان از فضای درسی خارج نبود. ایشان ۲۵ ساله و دانشجوی پزشکی هستند و اکنون بسیار درگیر کارند و در تقلا برای رقابت در این عرصه و در کارشان هم موفق اند طوری ک روز و شب کار میکنند. من از پارسال عید به این آقا علاقمند شدم و واقعا اکنون از نظر فکری خیلی اذیت کننده درگیر این قضیه هستم.
یکی از دوستان من ک پارسال در کنکور موفق نشد، دوباره امسال با ایشان بصورت خصوصی کلاس دارد و هر دفعه این آقا هنوز بعد ۱ سال سراغ مرا از دوستم میگیرد و احوال مرا میپرسد و میداند که ما با هم صمیمی هستیم و میداند که دوستم همه چیز را برایم تعریف میکند. ما هنوز هم گهگاهی با هم در ارتباطیم چون ایشان در حوزه کنکور و جزوات و غیره گاهی از من کمک میگیرند و هر دفعه خودشان پیام میدهند. ولی هییییچ حرفی یا مسئله ای راجع به علاقمند بودن نمیزنند و فقط مکالمات کاریِ چند کلمه ای ک چند روز هم طول میکشد، ( به دلیل دیر جواب دادن دو طرف)، داریم. لازم به ذکر است ک من از پارسال ایشان را ندیدم و خب لحنشان نسبت به آن دوران ک معلمم بودند و خیلی صمیمی بودیم، رسمی تر شده است. حال من واقعا نمیدانم چکار کنم و تکلیفم چیست انگار کس دیگری بجز ایشان به چشمم نمی آید. از شما میخواهم ک مرا راهنمایی کنید. ( قضیه دیگر اینکه ایشان تا به حال با کسی وارد رابطه دوستی نشده اند).
همچنین در تابستان ایشان بمن گفت ک اگر در تهران ماندی بیا و همکار من شو در مدارس ک نشد و من در دانشگاه قزوین قبول شدم. یکبار هم قرار بود در اسفند با دوستم برویم ایشان را ببینیم و ایشان گفتند به کافه برویم و من یکی از کلاس هایم را کنسل میکنم. ولی کرونا مانع از این دیدار شد.
نمایش نظرها (4)
سلام به شما دوست عزیز
احساسات شما قابل احترام می باشد اما بهتر است به خودتان و این آقا فرصت بیشتری بدهید تا بتوانید بر مبنای شناخت و اگر احساس متقابلی وجود دارید در این مسیر تصمیم گیری کنید .
از هرگونه خیالپردازی خوداری کنید و سعی کنید که اگر می خواهید مسیری را برای شناخت طی کنید بدون خیالپردازی باشد تا این آقا نیز در قالب همکار و یا دوست شما را بشناسند چون در جایگاه معلمی ایشان اولویت برایشان کار می باشد و نیاز است که متعهد به این موضوع باشند .
بهتر است سعی کنید که از دنبال کردن از طریق دوستتان خوداری کنید و اگر ارتباطی قرار است شکل بگیرد بهتر است به صورت رابطه دوطرفه باشد .
در زمان فعلی بهتر است اجازه بدهید که در زمان دیدار با ایشان صحبت بیشتری کنید تا اگر احساس دو طرفه ای وجود دارد در مسیر شناخت بر مبنای هدف گام بردارید .
دقت کنید که بهتر است بر مبنای خیالپردازی و بزرگنمایی احساسات پیش نروید چون شما در زمان حساس کنکور و نوجوانی که هردو به حمایت زیاد نیاز دارد وارد این پروسه شده اید .
بسیار متشکرم از وقتی که گذاشتید، گفته هاتون بسیار متین و کامل و منطقی بودن، فقط یک نکته ی دیگ اینکه بنظرتون اگر واقعا حس متقابلی وجود داشت تا الان نباید ابراز می شد یا حداقل غیرمستقیم حرفی درموردش زده میشد از طرف ایشون؟
چون حقیقتش دوست ندارم بیشتر از این انرژی و وقتم رو صرف یک حسِ شاید یکطرفه کنم.
با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساسات شما در این زمینه کاملا قابل درک است.
به نظر می رسد بهترین راه این اس که واقع بین باشید.
ظاهرا ایشان احساسی که شما به ایشان دارید را به شما ندارند و همانطور که خودتان هم اشاره کردید رابطه ایشان با شما در حد همکار و دوست معمولی است.
در چنین شرایطی شما دو گزینه دارید.
اول اینکه همچنان به او فکر کنید و درباره او خیال پردازی کنید و به امید اینکه روزی به شما علاقه مند شوند و به سمت شما بیایند باید و در این زمینه تلاش و تمرکز کنید که در این صورت ممکن است هرگز این اتفاق نیفتد و شما به نتیجه ای جز ناکامی شدید و سلامت روان آسیب دیده نداشته باشد.
گزینه دوم اینکه با وجود اینکه از ایشان خوشتان می آید و شخصیت او برایتان قابل تحسین و دوست داشتنی است دوست داشتید با ایشان وارد رابطه عاشقانه شوید، اما چون این احساس یک طرفه است و رفتار دیگران را هم نی توانید کنترل کنید، این موضوع را تمام شده بدانید.
شما هنوز سن کمی دارید و فرصت برای آشنا شدن با افراد را دارید و ایشان هم اگر قصد ازدواج نداشته باشند ممکن است انرژی و زمن خودتان را بیهوده هدر بدهید چرا که حتی اگر ایشان هم به شما علاقه مند شوند تنها علاقه برای ازدواج و رابطه باثبات و با کیفیت کافی نیست.
ظاهرا فرصت دیدار هم ندارید و دوست داشتن شما و حسی که به ایشان دارید بیشتر در حد جذابیت اولیه است چرا که شناخت کافی حاصل نشده است.
بر همین اساس به شما توصیه می شود برای یافتن مسیر خودتان به یک روانشناس یا مشاور مراجعه کنید تا در این زمینه کمک حرفه ای دریافت نمایید و بدانید چگونه در مسیر رسیدن به خواسته ها ونیازها و اهداف واقع بینانه خودتان اقدامات موثری انجام دهید.
بسیار ممنونم از وقتی که گذاشتید. فرمایشاتتان کاملا منطقی و متین اند. من تقریبا در اواسط سال ایشان را فراموش کرده بودم ولی مشکل اینجاست که ایشان خودشان همش پیگیر میشوند و چند وقت یکبار به من پیام میدهند یا درمورد من پیش دوستم حرف میزنند، من به ایشان کاری ندارم و پیام نمیدهم چون دوست ندارم اذیت شوم و ایشان همیشه شروع کننده هستند. درست است ک این پیام ها کاری اند ولی همین باعث میشود دوباره بمن یاداوری شود. در هر صورت متشکرم از پیام زیبایتان.