سلام ، من دختری 30 ساله هستم و با فردی که 34 سال داره به قصد ازدواج در رابطه ی اشنایی هستیم.
ایشون از اقوام خیلی دور هستند ، ما خیلی شناختی از هم نداریم و از طرف دیگه فعلا خارج از کشور هستن و امکان ملاقات رودر رو هم نداریم . از نظر شخصیتی خیلی با درک و ملاحضه ، مهربان و با من خیلی خوب تا میکنه و ابراز عشق اش خیلی بیشتر از من هست ، من یه مقدار با قد و قیافه اشون مشکل دارم . از طرفی از نظر خانوادگی هم چون در روستا بزرگ شدن و تا حدودی با خانواده من اختلاف طبقاتی دارن ، و همینطور از نظر مالی .
مشکل دیگه اینه که چون از حدود سه چهار سالگی پدرشون رو از دست دادن یه مقدار مهرطلب بار اومدن و طبق گفته خودشون همیشه میخوان که همه بهش محبت کنه، احترام بذاره و برای همین همیشه تو روابط پیش قدم میشه و سعی میکنه عشق و توجه اطرافیان رو جلب کنه ، که البته این خودش بیشتر باعث میشه من دلزده بشم و فاصله بگیرم ازش.
البته باید بگم من خودم هم پدرم رو در 10 سالگی از دست دادم . ولی رفتارم کاملا برعکسه اونه و با اینکه علاقه دارم دوست داشته بشم و دوستای خوبی داشته باشم ولی اینقدر مغرورم که معمولا نمیتونم موفق بشم. الان واقعا نمیدونم چطور باید با این علاقه کمی که نسبت بهش دارم ، باید ادامه بدم به این رابطه یا نه ؟ از طرفی چون سایر شرایط ش مناسب هست برای ازدواج ، از دست دادن این فرصت هم در این سن شاید برام انتخاب درستی نباشه . اگه راهنماییم کنید خیلی ممنون میشم .