من و برادرم فاصلمون 2 ساله اگه پدر و مادر توانایی این رو داشته باشن دو تا بچه رو با هم بزرگ کنند برای بچه های خیلی خوبه فاصله کم باشه
باسلام... (*_*)
من و برادرم 12 سال تفاوت سنی داریم... وقتی مادرم باردار بود من توی دوران بلوغ بودم... از اون دوره فقط تنهایی و بی توجهی یادمه! مادرم استراحت مطلق بود و کسی نبود که کارای خونه مونو انجام بده... من صبح ها با همسایه مون به مدرسه می رفتم و ظهرها با دوچرخه ی پدرم که از سر کار تعطیل میشد به خانه می آمدم... با وجود اینکه وضع مالی اصلا خوبی نداشتیم مادرم مبالغ خیلی زیادی رو خرج بچه دار شدنش کرد!
نمیتونم ببخشم شووون! من هیچ وقت به اون بچه حس خوبی نداشتم... هرگز اونو به عنوان برادر قبول نکردم و نمی کنم...
بچه تر که بودم همیشه از خودم می پرسیدم مگه پدر و مادرم از اولاد شون چی میخواستن که به زور و با اون شرایط سخت یکی دیگه آوردن! مگه من بچه ی بدی بودم؟؟؟؟
با به دنیا اومدن اون بچه دیگه اصلا دیده نشدم... اون بچه و مادربزرگ پیرم که نیاز به مراقبت داشت تموم وقت مادرمو پر میکردن!
پس من کجای این زندگی لعنتی بودم!
نمایش نظرها (3)
یک تا سه سال بهترین فاصله ست
من و برادرم فاصلمون 2 ساله اگه پدر و مادر توانایی این رو داشته باشن دو تا بچه رو با هم بزرگ کنند برای بچه های خیلی خوبه فاصله کم باشه
باسلام... (*_*)
من و برادرم 12 سال تفاوت سنی داریم... وقتی مادرم باردار بود من توی دوران بلوغ بودم... از اون دوره فقط تنهایی و بی توجهی یادمه! مادرم استراحت مطلق بود و کسی نبود که کارای خونه مونو انجام بده... من صبح ها با همسایه مون به مدرسه می رفتم و ظهرها با دوچرخه ی پدرم که از سر کار تعطیل میشد به خانه می آمدم... با وجود اینکه وضع مالی اصلا خوبی نداشتیم مادرم مبالغ خیلی زیادی رو خرج بچه دار شدنش کرد!
نمیتونم ببخشم شووون! من هیچ وقت به اون بچه حس خوبی نداشتم... هرگز اونو به عنوان برادر قبول نکردم و نمی کنم...
بچه تر که بودم همیشه از خودم می پرسیدم مگه پدر و مادرم از اولاد شون چی میخواستن که به زور و با اون شرایط سخت یکی دیگه آوردن! مگه من بچه ی بدی بودم؟؟؟؟
با به دنیا اومدن اون بچه دیگه اصلا دیده نشدم... اون بچه و مادربزرگ پیرم که نیاز به مراقبت داشت تموم وقت مادرمو پر میکردن!
پس من کجای این زندگی لعنتی بودم!