سلام.
من و همسرم ۱ سال عقد بودیم و ۱ سال و نیم است که ازدواج کردیم.همسر من خیلی بد دهنه و بی دلیل به من فحش های زشتی میده.جلوی من به مادرم فحش های خیلی بد میده و همیشه بهم میگه که بابات معتاده.و کوچک ترین چیز رو به روم میاره.تو این مدت هیچوقت با من هیچ جا نیومده و هیچکدوم از فامیل بجز عروسیمون جایی ندیدنش.هیچوقت برای من و بچم وقت نداره.از سر کار که میاد خونه مستقیم میره تو یه اتاق دیگه به من میگه برو بیرون میخوام بخوابم از وقتی دخترم به دنیا اومده یعنی ۶ ماهه که پیش من نخوابیده به بهونه ی اینکه نصفه شب بچه بیدار میشه و از خواب نازش میپره.زندگیم واقعا خسته کننده شده و طاقت هیچ چیزی رو ندارم.از وقتی عروسی کردیم حتی هزار تومن به من نداده حاضره برای همه پول خرج کنه بجز من.خیلی عصبیه و هیچی براش مهم نیست.وقت خاستگاری خانوادش خیلی بهم دروغ گفتن.گفتن ماشین سنگین دارن و خونه دارن و… که من هیچوقت اینا رو ندیدم بعد از عروسی هم گفتن برادرش بدهکاره و همه رو فروختن.مادرش سعی داره هر جوریه دخترمو به خودش وابسته کنه حتی چند بار بهم گفته حالا که بچت شیر خشک میخوره بزار یه ده روزی پیش من بمونه.واقعا ناراحتم ازشون.تو رو خدا کمکم کنید.نمیتونم این زندگی رو تحمل کنم راهی هست دخترمو ازش بگیرم و جدا بشم؟امید به هیچی ندارم.اصلا دیگه زندگی نمیکنم فقط روزام دارن میگذرن