نمایش نظرها (1)

• سلام به شما آقا فرشاد
  درک میکنم که این شرایط برای شما با فشار روحی زیادی همراه شده است اما اجازه بدهید باهم به این متن ارسال و مشکلات توجه بیشتری کنیم.

  1. شما بیان می کنید که یک فرزند مشترک دارید این یعنی هردوی شما در کنار وظایف همسر هم وظایفی نیز در قبال فرزندتان دارید و این بحث های مکرر می تواند برای او نیز مشکلات زیادی را ایجاد کند پس نیاز است که هردوی شما به این مورد توجه کنید .
  2. شما از 4 سال زندگی مشترک تقریبا صحبت می کنید یعنی از 4 سال شناخت هم در این زمان نیاز بود که هردوی شما باهم به تواق و هم مسیری بیشتری برسید اما به نظر می رسد که هدف و مسیر مشترک بین شما دو نفر با مشکلات زیادی مواجهه شده است در کنار اینکه خب با ماندن همسرتان در خانه پدرش چیزی درست نمی شود و یا گرفتن تعهد از خانواده ایشان و یا شما فرقی در اصل مشکلات شما ها ایجاد نمی کند چون حتی اگر قبول کنیم که هردو خانواده دخالت زیادی دارند بازهم این اجازه دخالت را هردوی شما داده اید و نه فرد دیگری .

  چون در کنار احترام به خانواده ها هردوی شما فراموش کرده اید که شماها زندگی مشترک جدایی دارید که نیاز است با همراهی هم در مورد آن تصمیم گیری کنید و اگر نمی خواهید کسی وارد حریم خصوصی و مشکلات زندگی مشترکتان شود نیاز است که در مقابل دیگران در این موارد صحبت نکنید.
  3.در این مسیر بهتر است بجای ایجاد مشکلات بیشتر مانند دور شدن از هم و یا درخواست طلاق و یا صیغه با فرد دیگر سعی کنید در احترام با صحبت کنید و با همراهی هم برای زوج درمانی در همین زمانی که از هم دور هستید اقدام کنید در این مسیر با کمک روانشناس و کمک به هردوی شما برای نشاخت بهتر خود و فرد مقابل می توانید در مسیر ادامه زندگی مشترک در کنار سازندگی و بازسازی زندگی و یا جدایی تصمیم گیری کنید.
  4.به هیچ عنوان وارد شدن به ارتباط دیگری را با هم نامی به شما توصیه نمی کنم چون هم تصمیم گیری را برای خود شما دشوار می کند و هم اینکه حتما باعث واکنش بیشتر همسرتان و آسیب های بیشتر برای شماها می شود.