نمایش نظرها (7)

• خب ضعف شما در برابر طلاق چنین تصوری به وجود اورده و همسر شما ازش برای تحت فشار قرار دادن استفاده میکنه ...بهتره در این مورد اصلا" از خودتون ضعف نشون ندید
  به هر حال اخلاق ایشون در این حده تا کسی نخواهد تغییری در رفتارش مشاهده نخواهید کرد ... همان مثالی خواهد شد که فردی رو که خودش رو به خواب زده رو نمیتونید بیدار کنید

  • ببخشید اون الان ده روزه رفته بچمو هم برده به خدا من به به خاطر ابرویی که دارم نمیخوام حتی همسایه و فامیل چیزی بفهمن اگه به خانواده خودم بگم سر موضوع اونا و توصیه به قطع ارتباط با اونا قهر کرده شاید سالها ترمیم رابطه با اون زمان ببره الان من سوالم اینه آیا دوباره مثل دفعه های قبلی من برم دنبالش یا همونجا بزارم فعلا بمونه تا متنبه بشه فقط دلم برا بچم تنگه .

    • دوست عزیز بسیار سخته در این مورد صحبت کرد ... چون ممکنه اون اصلاحاتی که شما میخوایت اتفاق نیفته ... ولی لازمه در این مورد از وساطت بزرگان فامیل در این خصوص بهره ببرید ... و در کلامتون قاطع باشید و اینقدر ضعف در مورد دیدن بچه از خودتون نشون ندید تا برعلیه شما استفاده نشه
      ابتدا همین کارو انجام بدید و صبور باشید

      و خواهشا در ادامه یک تاپیک مطلب اضافه کنید ... و از ایجاد تاپیک جدید خودداری کنید چون امکان داره به خاطر تکراری بودن کل پیام های شما حذف بشه

      • ممنونم از مشاورتون پس من صبر میکنم تا خودش انعکاس داشته باشه و ببینم چی میشه در ضمن باور کنید من آدم ضعیفی نیستم فقط به شکست روحی دخترم حساسم میترسم بازیچه ما بشه شب جمعه رفتم آوردمش خونه فقط باهام بازی کرد و نوازشم کرد جملات عمیقی میگفت که جگرمو درد میاورد ولی با این حال من تحمل میکنم تا بلکه به صورت اساسی این موضو حل شه ولی اینو بگم که همسرم بد جور آدم عنادیه و لج بازیه و پدرش از اون بدتر آیا این موضو تاثیری در برخورد و صبوری من نمیزاره

• باعرض سلام وخسته نباشيد خواهش ميكنم اگه راهي برام داريد زود بم بگيد كه وقت زيادي برام نمونده من باخواسته پدرم باپسرعمم ازدواج كردم وبعداز دوسال پسردار شدم از ابتدا زندگي خوبي نداشتم. همسرم ادم به شدت رفيق باز ومشروب خور بود وهر بار كه خواستم خودم خلاص كنم ديگران باعث موندم شدن رعبطه زناشوي ماهم وقتيخودش بخواد من ادم معتقدي هستم وهيج وقت. واجب هاي خودم رو زير پانگذاشتم حالا نزديك جهار ساله زندگيم بدتر شده بهتر نشده يعني شايد باور نكنيد هيج نقطه رشني بين من وهمسرم نيست وصرفا اين اشتباه كه بجه دارشدم به خاطر بهتر شدن زندگيم بود. حالاهمسرم به سوييد سفر كرده ميخواد مقيم اونجا بشه ومن ميترسم پشت سرش برم جون اينجا بيش خوانوادش اين همه اذيت شدم اونجا جطورحالا مشكل فرزندمه كه ميدونم اگه با همسرم باشه درصد خوشبختيش توي عينده بيشتر ازبامن موندنه ودر عين حال دل كندن برام سخته من درامدي ندارم كه اونو بزرگ كنم واين بگم كه خودم فرزند طلاق هستم و پدر مادرم هردويشان ازدواج كردن خواهش ميكنم خيلي حالم غده كمكم كنيد تا درست تصميم بگيرم توي زندگيم كه حرمتاش شكسته بمونم يا خودم ازاد كنم

  • خب دوست عزیز خود شما بهتر از هر کسی میدونید این زندگی برای شما نتیجه ای خواهد داشت یا خیر ... ؟
    ولی چیزی که از گفته های شما استنباط میشه تمایلی به ادامه ندارید و قصدی هم برای رفتن و نگه داشتن بچه ندارید
    درسته سخته دور شدن از فرزندتون ولی مطمئن باشید روزی به سمت شما برمیگرده
    توصیه اینکه مشاوره کنید ... باید فردی آگاه و متعهد در کنارتون باشه تا بتونید راحت و قاطع تصمیم گیری کنید
    در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
    021-22354282
    021-88472864
    021-22689558

• خيلي از شما ممنونم كه جواب داديد