نمایش نظرها (1)

• با سلام خدمت شما
  دوست عزیز شرایطی که توصیف کردید بسیار ناراحت کننده و آزاردهنده است و احساس ناراحتی و ناکامی شما هم در این زمینه کاملا قابل درک است.
  قهر و بی توجهی به هنگام ناراحتی یا اختلافات بین فردی جزو مخربترین رفتارها شمرده می شوند.
  همچنین رفتارهای پرخاشگرانه دیگری مانند سرزنش، مقایسه، توهین و تحقیر و غر زدن، همگی جزو رفتارهایی هستند که افراد برای به دست گرفتن کنترل خود و یا ابراز ناراحتی و شکایت خودشان انجام می دهند به این امید که شرایط طبق میل و خواسته آنها پیش برود.
  غافل از اینکه اینگونه رفتارها در اغلب مواقع نه تنها مفید و موثر نخواهند بود بلکه باعث تخریب رابطه هم خواهند شد و در نهایت همه چیز را بد و بدتر خواهد کرد.
  حالا اگر بخواهیم به مسئله شما برگردیم، ظاهرا از این روند راضی نیستید و خواهان داشتن رابطه ای گرم تر و صمیمی تر هستید و خودتان را مستحق اینگونه رفتارهای تحقیر آمیز و طرد کننده نمی دانید.
  و در این صورت سوال اصلی که پیش می آید این است که شما برای رسیدن به این خواسته خودتان تا کنون چه اقداماتی انجام داده اید؟
  به عبارت دیگر از آنجا هر کسی خودش مسئول رسیدگی به خواسته ها و نیازهای خودش است، شما تا کنون در این زمینه چه تلاشی کرده اید و آیا اصلا کاری کرده اید و یا اینکه صرفا منتظر مانده اید تا ایشان مجددا در جهت نزدیکی و صمیمت به شما کاری انجام دهند؟
  اینکه خانواده ایشان از چه سطح فرهنگی و یا اجتماعی- اقتصادی برخوردار هستند مسئله ای است که پیش از ازدواج مطرح می شود و در آن زمان می تواند در انتخاب ما تاثیر گذار باشد و ما باید به آن توجه کنیم و در معیارهای انتخابمان لحاظ کنیم.
  بعد از اینکه انتخاب خودمان را با آگاهی از تمام این واقعیتها انجام دادیم دیگر صحبت از اینگونه مسائل نه تنها کمک کننده نیست بلکه ماجرا و مسئله را پیچیده تر هم می کند.
  چرا که قرار نیست دیگران از بیرون به کمک ما برای حل مسائل و چالشها و مشکلات بین فردی مان به کمک ما بیایند و اصولا دو نفری که با یکدیگر ازدواج می کنند و تشکیل زندگی می دهند این انتظار می رود که یا از مهارتهای حل اختلاف و حل مساله و اینگونه مهارتهای ضروری برخوردار باشند و یا خودشان را در این زمینه ها که لازمه داشتن یک زندگی با کیفیت و موفق است، توانمند سازند و برای آن تلاش و تمرین کنند.
  پس به نظر می رسد تنها موضعی که می توانیم دربرابر اینگونه موارد تغییر ناپذیر مانند خانواده همسرمان داشته باشیم صرفا پذیرش است و سلب مسئولیت از آنها و به عهده گرفتن مسئولیت ساختن یک رابطه خوب و با کیفیت و زندگی دلخواه با تکیه بر داشته ها و توانمندی های خودمان است.
  با توجه به تمام این موارد ابتدا باید خواسته خودتان را مشخص کنید و بعد خودتان در مسیر رسیدن به آن قدم بردارید.
  تنها راه موثر برای حل اختلافات بین فردی گفتگو و مذاکره بر سر رسیدن به توافق دوسویه و دو طرفه است.
  این شیوه یک مهارتی است که کاملا اکتسابی است و باید آن را با تمرین به دست آورد.
  باید بیاموزیم که چگونه اگر از دست یکدیگر رنجیده ایم به جای قهر و پرخاشگری و دیگر روشها و رفتارهای ناموثر و مخرب، به گفتگویی بپردازیم که با نیت و هدف حل مساله، درک مشترک و همدلی و رسید به یک توافق دو سر برد باشد.
  زندگی مشترک همانگونه که از اسمش پیداست یک مشارکت است در بهتر برآورده شدن خواسته ها و نیازهای دو طرفه و تا زمانیکه خودمان را دربرابر نیازها و خواسته های خودمان مسئول ندانیم و در جهت آنها کاری نکنیم نمی توانیم از طرف مقابل چنین انتظاری داشته باشیم.
  بنابراین بهتر است شما به جای قرار گرفتن در جایگاه فردی که مورد ظلم و ستم قرار گرفته است و منفعلانه فقط منتظر انجام یک اقدام از سوی طرف مقابلش است، فعالانه آغازگر باشید و خودتان را در برابر خواسته ای که دارید مسئول و متعهد بدانید و برای حرکت در جهت آنها رفتارها و اقدامات موثری انجام دهید.
  سیستم خلاق ذهن هر فردی زمانیکه دست از تمرکز بر مشکل بردارد و بر خواسته و حل مساله متمرکز شود، پیشنهادات بسیار خوب و خلاقانه ای را مطرح خواهد کرد که می تواند بسیار کارساز و راهگشا باشد.
  همچنین در این مسیر از یک زوج درمانگر هم می توانید برای بهبود رابطه و زندگی خودتان کمک حرفه ای و تخصصی دریافت نمایید.