نمایش نظرها (3)

• چندین سال قبل محققان قادر به شناسایی سه ژن دخیل در اختلال گفتار شدند. این ژن در 12 درصد از جمعیت افراد دارای لکنت زبان دیده شد. بنابراین ما می دانیم که یک کودک با لکنت زبان متولد نمی‌شود، اما با یک استعداد طبیعی- آمادگی- این اختلال توسعه پیدا می‌کند.

  به گفته یک متخصص آسیب‌شناسی گفتاری، قسمتی از مشکل لکنت زبان ارثی است. البته این یافته‌ها به این معنا نیست که همه افراد دارای این ژن به لکنت زبان مبتلا می‌شوند.

  چون در بیشتر مواردی که فرد دارای استعداد طبیعی است یک عامل ایجاد کننده مانند شوک روانی مانند جدایی، مرگ و...، بیماری مانند صرع و... و یا اختلال عملکردی باید وجود داشته باشد.

  لکنت زبان یک اختلال چند عاملی است. حدود 80 درصد از موارد را مغز به تنهایی اصلاح می‌کند و تا قبل از دوران بلوغ این مشکل از بین می‌رود. اما در 20 درصد از موارد، مشکل ادامه می‌یابد.

  توانبخشی توسط متخصص گفتاردرمانی

  خوشبختانه، برای لکنت زبان درمان وجود دارد. معمولا تکنیک‌های توانبخشی راحت و قابل اجرا توسط متخصص گفتاردرمانی به عنوان اولین چاره مطرح می‌شود.

  آنها با درمان شناختی رفتاری که برای فرد در نظر می گیرند، به او کمک می‌کنند تا با استرس و ناراحتی‌هایی که گاهی اوقات با این مشکل همراه است، کنار بیایید.

  اما وقتی اختلال گفتاری با اختلال کمبود دقت و هماهنگی و حتی تیک همراه است فرد می‌تواند تحت نظر پزشک قرار گیرد.

• پس اگر اینطور باشه همه ما ها به نوعی این مشکل رو بالقوه داریم ؟
  فقط یک حادثه میتونه باعث بروز این مشکل بشه
  البته اگر در اعضای خانواده اش تحقیق بشه و تعداد مبتلایان به لکنت شناسایی بشن میتونید بفهمید این ژن در خانواده اش فعاله یانه

• تمام این مشکلات لکنت که وجود داره اگر به موقع با گفتار درمان مطرح بشه میتونن در بسیاری از موارد درمانش کنن ... :-)