من و نامزدم از اول زندگی از قبل از نامزدیمون باهم یه قرار گذاشتیم باهم مشورت کنیم و نظر و خواسته های همدیگه ملاک اساسی زندگی باشه . ولی بعد از گذشت تقریبا یک سال در زندگی من هر چیز که مشورت شد و اوکی بود موافقت کردم .من قبل از خواستگاری هم با همسرم توافق کردم که عروسی نگیریم جاش خونه بخریم ولی پدرم تو مجلس خواستکاری گفت خونه میخریم نقلی عروسیم میگیریم، تا رسید به وقت عروسیمون ، که یخورده به مشکل خوردیم از نظر فکری ، نامزدم یهو گفت ماشین عروس و یه ماشین خوب بگیر در صورتی که در این مدت نامزدی من یه ماشین پراید نو خریدم و گفتم همین و گل میزنیم برای ماشین عروس چون این حرف و زدم و مخالفم و گفتم نه بدترین ادم دنیا شدم. یهو گفت باغ بگیریم بعد مجلس عروسی بریم همه تو باغ بزنیم برقصیم ولی چون میدونم خانوادم مخالفن گفتم نه ناراحت شده و بد ترین ادم دنیا شدم و این دو مخالفت باعث شده نامزدم به من میگه ، من بره تو نیستم ، تو منو تو منگنه میزاری ، نظرم برات مهم نیست ، حرف حرف خودته فقط و از این تیپ حرفا .
دیشب یه دوست مشترک کارت دعوت عروسی فرستادن و من به دلایل منطقی دوست ندارم با اون دوست مشترک ارتباط داشته باشیم و دورشون خط قرمز بکشم مجدد از طرف نامزدم حرف های همیشگی میشنوم که فقط میخوای حرف حرف خودت باشه و به نظر من توجه نمیکنی من باید چگونه رفتار کنم