سلام خانمی هستم ۳۴ ساله ۱۴ سال ازدواج کردم یک پسر ۹ ساله دارم.بعد یک ماه بعد ازدواج متوجه شدم همسرم خیانت میکند دست بزن داشت فحش و ناسزا بهم میگفت چند سال تلاش کردم زندگی رو نجات بدهم نشد سن ۲۴ سالگی تقاضای طلاق دادم ولی اونقدر همسر عذر خواهی گریه … و منم به دلیل نداشتن پشتیبان برگشتم سه ماه نشده دوباره اخلاق بدش شروع شد یک سال بعد بچه دار شدم یه مدت کوتاه خوب شد بعد دوباره به خیانت کردن شروع شد من هم بی خیال شدم .پسرم ۴ سال بود با همسرم مشترک کار میکردم و ایشون کارگر خانم داشت.یک خانوم که متاهل بود اونجا دوست من شدن خیلی صمیمی بعد مدتی رفتار همسرم با این خانم بسیار صمیمی بعد دو سال اون خانوم با آوردن بسیاری مدرک گفت همسرم از ایشون خواستگاری کرده و ایشون قرار بود قبول کند که متوجه خیانت همسرم شد به من گفت و رفت بعد من تقاضای طلاق و مهریه دادم
بعد چند ماه همسرم با دادنم مهریه و زدن خانه به نام .من برگشتم.همسرم تقریبا ۶ ماه بعد دوباره شروع به کتک فحش ناسزا و عذاب من کرد.من به خاطر اینکه حضانت فرزندم را نگیرد تحمل میکردم تا چند ماه پیش ایشون دوباره شروع به کتک فحش تهمت به من کرد و من واقعا درمانده شدم اقدام به خودکشی با خوردن ۷۰ قرص کردم.از خودکشی نجات پیدا کردم.و من وپسر قرار شد تنهایی در خانه زندگی کنیم که باز همسرم به خاطر کرونا دوباره اظهار پشیمانی کرد و به ایشون گفتم که این بار دفعه آخر هست میبخشم .دوباره با هم زندگی کردیم ولی به ماه نرسیده شروع کرد.گفت خونه رو ازت میگیرم.تهدید …..
الان چند هفته است دیگه به خانه راهش نمیدم ولی ایجاد مزاحمت میکنه.درضمن ایشون ۱۰ ساله تریاک استفاده میکن.این سری پسرم از پشت در که پدرش گفت اومدم پسرم رو ببرم .پسرم همون فحش های بسیار بدی که به من میداد رو به پدرش گفت.الان واقعا خودم و پسرمم اوضاع روحی بدی داریم.هر روز به اس با پیام تهدید میکند.نمیدونم چکار کنم .دوست دارم از خانه ای که در آن هستیم به جای نزدیک خواهرم بروم .ولی میترسم شوهرم برای خانواده خواهرم مزاحمت ایجاد کند.نمیخواهم دیگه از مشکلاتم فرار کنم .چکار باید کنم.معذرت طولانی شد.
نمایش نظرها (3)
سلام به شما دوست عزیز
قابل درک می باشد که این شرایط برای شما و فرزندتان با فشار روحی زیادی همراه می باشد اما دقت کنید که تکرار مکرر خیانت و یا سبک رفتاری که با فح و کتک زدن و ناسزا همراه می باشد تنها با ابراز پشیمانی درمان نمی شود و نشان از مشکلات بیشتر شخصیتی و روحی در همسر شما می باشد که نیاز به طی کردن پروسه درمانی دارد و تنها صبوری و یا تهدید به طلاق و .. در این مسیر کارساز نمی باشد .
اقدام به خودکشی شما نشان از نداشتن شرایط روحی نامناسب در شما می باشد که می تواند آسیب های زیادی را برای خودتان و فرزندتان به دنبال داشته باشد اینکه شما انتخاب اشتباهی داشته اید به این معنا نمی باشد که بقیه زندگی شما و فرزندتان می تواند به همین طریق طی شود پس بهتر است سعی کنید در مقابل فرزندتان حتی در مورد همسرتان نیز با احترام صحبت کنید و از راحل های مناسب برای رفع مشکلات استفاده کنید چون شما یک الگوی نزدیک برای او می باشید .
بهتر است در این مسیر قبل از هرگونه تصمیم به صورت حضوری برای بهبود شرایط روحیتان و تصمیم گیری قطعی به روانشناس مراجعه کنید و در کنار این موراد اگر فرزندتان نیز شرایط مناسبی ندارد او را نیز به روان درمانگر ارجاع بدهید .
دقت کنید که بهتر است در اول اگر تصمیم به جدایی دارید به صورت قانونی زا همسرتان جدا شوید و در صورت مزاحمت در این مواقع می توانید از ایشان به طور قانونی شکایت کنید .
در مورد حضانت فرزندتان نیز صلاحیت اخلاقی و روحی مورد نظر دادگاه می باشد در کنار اینکه فرزندتان نیز می تواند انتخاب داشته باشد و در این مسیر اعتیاد همسرتان و داشتن خطرات جانی به دلیل کتک زدن می تواند تاثیر زیادی بر نظر دادگاه داشته باشد .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-22354783
با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساس ناراحتی و نگرانی شما کاملا قابل درک است.
اما بهتر است از طریق قانونی اقدام کنید تا دیگر جای نگرانی نداشته باشد.
بهتر است در این زمینه از یک وکیل و مشاور حقوقی مشورت های لازم را دریافت کنید.
همین که این بار دیگر تصمیم گرفته اید دیگر فرصت سو استفاده را به ایشان ندهید و خودتان را بار دیگر در معرض آسیب قرار ندهید خودش یک اقدام مهم و بزرگ است وجای تحسین دارد.
ایشان بهرحال تمام تلاش خودشان را برای به دست آوردن آنچه می خواهند و بازگرداندن اوضاع به روال سابق انجام خواهند داد و تعجبی هم ندارد چرا که به هر حال مدتها و سالها با استفاده از این شیوه ها پاسخ گرفته و به هدفشان رسیده اند.
تهدید و پرخاشگری و دیگر اعمال زور گویانه و کنترل گرانه ایشان هم همگی برای همین است که در نهایت شما را به سمت آنچه دلخواه خودشان است سوق دهند و یا مجبور کنند.
اما شما هم باید همچنان بر خواسته و اهداف خودتان متمرکز بمانید و برای این منظور لازم است در ابتدا بدانید واقعا چه می خواهید و سپس با استفاده از امکانات و منابع موجود تصمیم گیری و قاطعانه اقدام کنید و بر مسیر و ارزش ها و اهداف خودتان متمرکز باشید و به جای اینکه به ترس هایتان و به ایشان اجازه دهید مسیر زندگی شما را تعیین کنند، این بار خودتان آغاز کننده و تصمیم گیرنده باشید.
اگرچه گاهی افراد وقی بسیار احساس غم و رماندگی را تجربه می کنند به خودکشی هم ممکن است فکر و حتی اقدام کنند اما حتما خودتان هم بهتر می دانید این شیوه موثر نیست و فقط راهی برای فرار از مشکلات است و شما حتما فرزندتان برایتان آنقدر اهمیت دارد که بخواهید برای ساختن یک زندگی جدید انگیزه بیابید.
مسلما با توجه به مواردی ک مطرح کردید اگر بازهم ایشان را ببخشید به احتمال زیاد باز هم به این رفتارشان ادامه خواهند داد.
هربار که خیانت رخ می دهد فرد باید مسئولیت رفتارهای را به طور کامل به عهده بگیرد و برای بازسازی و ترمیم رابطه تلاش کند که دوباره آن موضوع تکرار نشود و باید حتما هر دو نفر وارد پروسه زوج درمانی و درمان خیانت بشوند تا موضوع از طریق راهنمایی های تخصصی و با نظارت یک متخصص به سمت درستی هدایت شود وگرنه بی فایده خواهد بود.
از آنجا که هر کسی در شکل گیری رابطه اش سهم و نقشی دارد، ظاهرا شما هم با بخشش های مکرر ایشان هربار این پیام را به او داده اید که مسئله ای نیست فقط اصرار کن و گاهی باج بده تا من دوباره تو را ببخشم.
در حالی که شاید باید از ابتدا به توانمند سازی خودتان اقدام می کردید تا مجبور به اتخاذ موضع قربانی و منفعل و آسیب پذیر نباشید.
بنابراین به شما توصیه می شود در کنار مشورت با یک وکیل و ضمن انجام اقدامات قانونی لازم در این زمینه، به شما توصیه می شود حتما هر چه سریعتر به یک روانشناس یا مشاور هم مراجعه کنید تا با انجام بررسی های بیشتر و ارزیابی های لازم بتواند مداخلات و راهنمایی های لازم را در این زمینه دریافت کنید و بدانید چگونه از طریق توانمند سازی خودتان و بررسی گزینه های موجود اقدامات موثری در مسیر خواسته ها و نیازهایتان و برای داشتن یک زندگی دلخواه و با کیفیت انجام دهید.
همچنین بهتر اسن فرزندتان را هم پیش یک روانشناس کودک و نوجوان ببرید تا ایشان هم بتوانند حمایت های لازم را در این زمینه دریافت کنند تا از آسیب های احتمالی پیش گیری شود و شما هم بتوانید توصیه های لازم را درباره ایشان دریافت کنید تا با داشتن احساس کفایت و خودکارآمدی بیشتر بهتر بتوانید از پس مشکلات و چالش های پیش رویتان بر آیید و مقابله موثری در این راستا داشته باشید.
سلام دوست عزیز
با توضیحاتی ک شما دادید کاملاً واضح هست ک هرگز نمیتونید با شوهرتون زندگی کنید و ترمیم این زندگی ویران امکان پذیر نیست.
نگرانی و اضطراب شما کاملاً قابل درکه ولی توصیه میکنم قوی باشید چ بدونید ک این مشکل قابل حله و حتماً میتونید این برهه زجرآور رو پشت سر بذارید و ب آرامش برسید.
بنده توصیه میکنم رسماً تقاضای طلاق کنید،و خانواده رو هم در جریان بذارید.البته با توجه ب شرایط اقتصادی امروز جابجایی محل سکونت کمی سخته ولی تگه شما توانش رو دارید یک خانه نزدیک خانواده خریداری کنید.اینطوری در صورت بروز هرگونه مشکل خانواده هم میتونن حمایت کنن.
با یک وکیل کاردان مشورت کنید و طلاق بگیرید.با توجه ب مشکل اعتیاد همسرتون میتونید حضانت پسرتونم بگیرید.
در این مسیر هر کمکی هم از کا بر بیاد دریغ نخواهیم کرد.