نمایش نظرها (1)

• با سلام خدمت شما
  دوست عزیز احساس نگرانی و تردید شما درباره این موضوع قابل درک است.
  اما توجه داشته باشید که ایشان اگر قرار بود برای ازدواج اقدامی انجام دهند در این مدتی که نزدیک به یک دهه است اقدام می کردند.
  بنابراین بهتر است با واقعیت روبرو شوید و با توجه به این که سن ایشان از همان ابتدا طوری بوده که اگر می خواستند می توانستند اقدام کنند اما چنین کاری نکردند، این رابطههم احتمالا بیشتر حالت وابستگی برای شما و ایشان داشته و دارد و هیچ موقعیت ازدواجی با ایشان وجود ندارد که شما بخواهید افسوس بخورید و ارگ به امید ایشان هشت سال دیگر هم بنشینید احتمالا افسوس بسیار بیشتری خواهید خورد چرا که دیگر ممکن است هیچ موقعیتی برای ازدواج نداشته باشید.
  همان طور که تا به حال تجربه کردید دوست داشتن و علاقه هرگز برای اقدام به ازدواج و تشکیل زندگی مشترک کافی نیستند و ایشان هم یا هنوز تکلیفشان با خودشان مشخص نیست و یا هرگز قصد ازدواج نداشته و ندارند.
  موضوع جالب که وجود دارد این است که شما در ابتدا ایشان را به سواستفاده از خودتان محکوم و متهم کردید و بعد در انتا عنوان کردید که به ایشان علاقه دارید و مجددا به ایشان اعتماد کردید در حالی که ایشان هنوز همان فردی هستند که یک بار اعتماد شما را سلب کرده بودند و به وعده های خودشان پایبند نبودند و مرتکب خیانت هم شده اند، سوال اصلی اینجا است که شما بر پایه چه حساب و کتابی و بر چه اساسی می توانید دوباره به ایشان اعتماد کنید و بوارد زندگی مشترک با ایشان شوید؟
  با توجه به این موارد به شما توصیه می شود حتما جلسات مشاوره و روان درمانی به صورت حضوری یا غیر حضوری دریافت کنید تا بتوانید در این زمینه کمک حرفه ای از سوی افراد متخصص بگیرید تا تصمیم درست و مناسبی بگیرید که بر اساس واقعیت ها باشد نه خواسته های دست نیافتنی و غیر واقع بینانه و ترس هایتان و با شناسایی و بر طرف کردن موانع موجود بتوانید بهترین تصمیم گیری را داشته باشید.