من دو ساله که ازدواج کردم، برخلاف میل خانواده ام با کسی که فکر میکردم همدیگه رو دوست داریم ازدواج کردم، دو سال نامزد بودیم ولی پیش هم زندگی میکردیم، الان هفت ماهه که زندگی مستقلی داریم و زندگی نسبتا خوبی داشتیم، منتها یکسری اخلاق های نامناسب توی دعواهامون پیش میومد، مثل داد زدن، بی احترامی، حرفهای نامناسب و …
ولی تا حالا یکی دو بار این اتفاق افتاده بود ک وقتی همسرم خیلی عصبانی میشد یا خودش یا به اجسام اطرافش ضربه میزد و خشونتشپ ابراز میکرد، اما این سری متاسفانه برخلاف تصورم روی من دست بلند کرد و ب شدت عصبانی بود و رفتار زشتی داشت البته این سری دعوامون هم سر مسایل خییییلی مسخره و پیش پا افتاده شروع شد ولی با بهونه ی داد زدن من، عصبانی شد و …
الان چند روز از اون اتفاق میگذره و تو این دو سه روز اصلا با هم حرف نمیزنیم و به هم توجهی نداریم، اونم نه از رفتارش پشیمونه نه عذرخواهی کرده منم که تا یاد اون اتفاق میافتم ناخواسته اشکم جاری میشه، حس میکنم با این اوصاف هیچ دلیلی برای ادامه زندگیمون وجود نداره
به طلاق هم فکر کردم منتها هم ترس دارم هم نمیدونم تصمیم درستیه یا نه
ممنون میشم راهنماییم کنید
نمایش نظرها (2)
با سلام خدمت شما دوست عزیز
احسااست شما قابل احترام می باشد اما دقت کنید که اگر بخواهید در زمان عصبانیت نسب به یکدیگر واکنش نشان بدهید می توانید با مشکلات بیشتری مواجهه شوید . بهتر است در احترام و بدون توهین در مورد مشکلات در زمان مناسبی و بدون مقصر جلوه دادن یکدیگر بله با هدف بهبود زندگی مشترکتان صحبت کنید .
بهتر است از تصمیم گیری در عصبانیت و غم خوداری کنید و در اول سعی کنید رد زمان مناسبی با همسرتان صحبت کنید و احساسات خود را در احترام با ایشان در میان بگذارید و در کنار آن سعی کنید احساسات و صحبت های ایشان را بدون توهین و به دنبال مقصر گشتن گوش بدهید تا بتوانید برای بهبود زندگیتان به تعامل بهتری برسید و همچنین چند جلسه مشاوره نیز دریافت کنید تا به هردوی شما کمک شود تا تصمیم گیری بهتری داشته باشید .
اگر این قهر و صحبت نکردن ادامه یابد فاصله بیشتری رخ می دهد که بهبود و صحبت سازنده را سخت تر می کند .
درمسیر می توانید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
021-88422495
بله درست میفرمایید منتها ایشون نه راضی به رفتن پیش مشاور میشن نه اشتباهشونو قبول میکنن و عذرخواهی کنن نه حتی پشیمونن