سلام . من خانومی هستم 32 ساله و همسرم 35 ساله یک فرزند پسر دارم سه ساله.
من یه مشکلی با شوهرم دارم . اونم اینه شوهر من همیشه خودش برای خودش تصمیم گیری میکنه بدون مشورت کردن با من . هر چقدر هم من باهاش در هر موردی صحبت میکنم حرف من رو متوجه نمیشه و فقط میخواد که حرف خودش رو پیش ببره از نظر شوهر من زن خوب زنیه که به شوهرش گیر نده نظافت خونه بکنه آشپزی کنه به بچه رسیدگی کنه. زن داداش من کارمنده به من میگه یادبگیر ببین حمال خوبیه هم خوب کار میکنه هم تو خونه همه چیش مرتبه . مرتب به من میگه تو . تو کار خونه تنبلی به خدا نیستم من یه روز درمیون و یا هر روز به خاطر بچه خونه مرتب میکنم اگر باشه خونه ببینه میگه خونه منظمه اگر نباشه میگه تو نظافت نکردی خونرو میگم قبل اینکه شما بیای من نظافت کردم قبول نمیکنه تو اصطلاح خودمون حرف تو کلش نمیره در همه موارد . چیز دیگه ای که آزارم میده اینه که خودشو از همه بالاتر میبینه و میگه که من تو خانواده تو سر هستم هیچکدومشون به درد بخور نیستن فقط من خوبم من دامادی بودم که فلان کارو کردم هیچکس نکرده هی میخوام بهش بگم از تو بهتراش برای زناشون تو فامیل کردن باز میگم نگم یه وقت دلش میشکنه برادر من یه زن و شوهر کارمند هستن با دوتومن حقوق جفتشون یه بند به من میگه اینا مفت خورن چیزی به کسی نمیدن ولی جایی دعوتشون کنن میرن هرچی میگم اینا کارمندهستن سالی یه بار مهمونی میتونن بدن میگه نه این زرنگیشونه خوب از بابات میکشن . مورد دیگه ای که اذیت میشم اینه که میگه خانواده تو جهاز درستی به تو ندادن فرق گذاشتن برای داداش تو عروسی بیشتر گرفتن در صورتی که پدر من جهاز خوبی داد طرفداری نمیکنم ولی خوب جهاز داد همش میگه کل فامیلتون به درد نمیخوره من همش تو خودم میریزم چون هرچی بگم میگه طرفداری میکنی و اینجاس که میگم حرف تو کلش نمیره ترجیح میدم سکوت کنم . مسئله مهم دیگه اینه که دوس داره مغلطه کنه همه رو به جون هم بندازه با شوخی شوخی مثلا پدر مادر من و به دعوا بندازه البته پدر مادر من دیگه دستشو خوندن و عکس العمل نشون نمیدن کلا اخلاقش اینجوریه که از یکی نقطه ضعف بگیره و بزنه تو سر طرف . خیلی دوس داره خودشو تو چشم همه بندازه که من الان دارم فلان کار مهم و انجام میدم همه بدونید. واما در مورد بچمون از اول بچگی با این بچه درست برخورد نکرد همش با صدای بلند باهاش حرف میزد یا بالا پایبن زیاد مینداختتش جوریه که الان این بچه فوق العاده شیطون شده حرکات و حرفهای نادرست به این بچه میزنه واین یاد میگیره هر چی من در طول روز این بچرو آروم بارش میارم شوهرم از تو پله ها داد میزنه پسرم بیا فدات بشم اونم پشت سرش به داد زدن . کلا اخلاقش این مدلیه که ملاحظه هیچکس و نمیکنه مثلا یهو ساعت سه ظهر میره خونه کسی یا زنگ میزنه خب معمولا این موقع خوابن همه یا جایی هستیم همه خوابن این از راه میرسه چراغهارو روشن میکنه بچه هم تماما این کارهارو میکنه حرف تو کلش نمیره بی ملاحظست و…. هرکسی من و میبینه میگه فقط خدا صبرت بده . چیزی هم هست اینع که حوصله بچه نداره پدرش و خواهرش وقتی این هجده سالش بوده فوت میکنن میگه ضربه بدی به من خورد و از اون موقع دیگه قرص اعصاب میخوره اکثرا از بچه فرار میکنه یا میره خونه مادرش یا تو خیابون میچرخه که وقتش تلف بشه. من فک میکنم از زمان بچگیش خیلی عقده به دلش مونده . مادری داشته و داره الان هم که میگفت ما اگه اذیت میکردیم پدرم که میومد خونه مادرم همش چغولی مارو میکرد پدرمم چون من عضو کوچک خانواده بودم و بقیه ازدواج کرده پدرم کمربندو برمیداشت من و میزد کلا مادر مغلطه گری داره شوهر من اخلاقش مثل مادرشه همش حرف درست کن دنبال حرف و اینکه مغلطه گر .با وجود این چیزهایی که گفتم فوق العاده پسر مهربون مهربون مهربون و خوش قلبیه برای خانواده من مخصوصا پدر مادر من همه کار کرده تا با خرج خودش مسافرت بردتشون. کلا برای همه دلسوزی میکنه و کسی اگر کارش گیر باشه براش انجام میده ولی متاسفانه همرو به رخ میکشه من برای پدر مادرت فلان کارو کردم من برای فلانی این کارو کردم متوقع و فوق العاده منت گذار هرچی میگم اگر کردی لطف تو بوده بقیه هم جبران کردن اگر هم کردی برای رضای خدا کردی توقع جبران نداشته باش میگه نه فلانی باید در حد من برام جبران کنه میگم هرکی در حد توان خودش چه مالی چه جانی ولی باز هم حرف تو کلش نمیره و حرف خودشو میزنه. همیشه هم به من میگه همه چیت سرجاشه چه غصه ای داری میگم بله درست میگی ولی همه چیز به پول نیس به اخلاق خوشه . یه جا اروم و قرار نداره هرجا میشینیم یه نیم ساعت بعد میگه بریم . خلاصه ابنکه من خیلی حرص میخورم با حرف هم درست نمیشه تروخدا کمکم کنید من دیگه خسته شدم . باتشکر