سلام. 27 سالمه حدود 2 ساله که عقد کردم ولی حتی یک بارم راجع به مراسم عروسی و مشخص شدن تکلیف زندگیمون صحبتی نشده با وجود اینکه خانواده خودم چندین بار بازگو کردند ولی از سمت مادر شوهرم جوابی دریافت نشد. من اوایل به زندگی مشترک و رفتن زیر یک سقف رغبت زیادی داشتم ولی طولانی شدن دوران عقدم منو نسبت به زندگی مشترک بی میل کرده و حتی چندین بار فکر جدایی به سرم زده. همسرم پسر خوبیه ولی متاسفانه دوستان زیادی داره و من روی این قضیه حساسم چون فکر می کنم همه ی خوشی هاش رو با دوستاش به دست میاره و منو به خاطر دوستاش نادیده میگیره.از طرفی هم مادر شوهرم دلش نمی خواد قدمی واسه پسرش برداره و فکر میکنه که هر کاری رو که انجام میده داره واسه غریبه انجام میده در صورتی که برادر شوهرم سال پیش رفت سر خونه زندگیش ولی مادر شوهرم بهترین عروسی رو واسه اونا گرفت و حتی منزل شخصی هم در اختیارشون گذاشت. نمیدونم شاید منو دوست نداره شاید بهتره که من نباشم تو زندگیه پسرش. مادر شوهرم با رفتارای نادرستش داره زندگیه منو به طلاق میرسونه .هر چند که منم دیگه خسته شدم و تحمل غرغر و تفاوت هایی که بین من و عروس بزرگش میذاره رو ندارم.لطفا منو راهنمایی کنید