سوالتو بپرس
X

ناامیدی

سلام.خانمی26ساله هستم.پسر۲ساله ای دارم.1ماهه بودکه فهمیدیم تک کلیه است.خیلی داغون شدیم‌.ولی منوهمسرم سعی کردیم کناربیاین بامشکل‌.چندوقت پیش هم یه ویروس رفت توبدنش که باعث شدپلاکتش افت کنه.به بیماریش میگن itp.دکترش گفته بودیه دوره سرم بگیره و۶ماه تحت نظرباشه خوب میشه.ولی این ماه که بردمش ازمایش دیدم یه کم اومده پایین.منوشوهرم جفتمون نمازخون ومعتقدهستیم.ولی نمیدونم خداچراانقدربدبختی واسه مامیخواد.توبچه های فامیلمون هیچ کس انقدرکه پسرمن به مشکل برخورده نیست.همش میگم خدام ماروفراموش کرده.اخه چه گناهی کردیم که مستحق این مشکلات وگرفتاریهاباشیم.لطفاکمکم کنید.

عبدی مریم: خانمی۲۵ ساله هستم.۳ساله ازدواج کردم.یک پسر۱۷ماهه دارم.

نمایش نظرها (1)

  • دوست عزیز هر که مقرب تر باشه دردش بیشتره ... پس بدونید خوشبختی این نیست که همه اش اتفاقات خوب بیفته ... وقتی تونستید برای مشکلات راه حل پیدا کنید و صبور باشید این نهایت خوشبختیه ... عمر کوتاهه و باید با دست پر به درگاهش وارد بشیم
    توکل به خدا داشته باشید و در این مورد با پزشکان متخصص در امر سلول های بنیادی صحبت کنید