سلام خسته نباشین خانمی هستم 53 ساله 33سال پیش با همسرم که عاشقشبودم ازدواج کردم. کاری ندارم که در عین عاشقی همسرم دست بزن داشت و حتی مراعات بارداری و کوچه و خیابونو نمیکرد و تا به هر دلیلی ازم عصبانی میشد کتکم میزد… کاری ندارم که از منه عاشق پیشه که شور و حال جوانی داشتم با سختگیریها و بی توجهیهاش زنی دل مرده و تشنه ی محبت ساخت… به فراز و نشیب زندگیم کاری ندارم چون بخاطر تمام کمبودهام منم مرتکب خطاهای زیادی شدم که اون ازشون گذشت… ولی چیزی که از ابتدای حوانی تا الان که 57 سالشه رهاش نکرده توجهش به زنای خوشگله…مخصوصا اگه غریبه و اهل حال باشن… در جوانی زیاد این مطلب اذیتم نمیکرد ولی با پا بسن گذاشتن و اینکه چندین بار متوجه شدم با خانمهای متعدد تلفنی گفتگو میکنه و دستش رو شد و اظهار شرمندگی مرد و الان که میبینم با دیدن زنهای زیبا اختیار چشمش رو از دست میده خیلی رو این قضیه حساس شدم طوری که حاضر نیستم حتی دقیقه ای دور از چشم من تنها بیرون بره… دومین مطلب اینکه همسرم خیلی اهل دوست و رفیقه بطوری که اگع در حال مرگ باشه و دوستاش بهش پیشنهاد دورهمی بدن با کله اماده رفتنه… البته بخاطر جو شدید حمایت دخترام از من سر این قضیه یه نقدار مراعات میکنه و بدون هماهنگی با رفیقاش نمیره ولی کلاااا از کنار من بودن لذت نمیبره و دوست داره به هر بهانه ای از خونه بره بیرون… که من اینو میزارم به حساب عادت به چشم چرونیش… چون خدا میدونه که زن غرغرو و بداخلاقی نیستم… بقدری شاداب و سرزنده خودمو نگه داشتم که امکان نداره کسی منو ببینه و روحیه امو زیباییمو تحسین نکنه حتی همه خیال میکنن 40 سالمهو بهم میگن حتما همسرت عاشقته که تو جوون موندی نمیدونن که حسرت شنیدن یه جمله عاشقانه بدلم مونده… ارزو بگور شدم یه بار دستشو بتدازه دورم و بغلم بگیره… بوس معمولی فقط در مواقع سکسه… در حسرت یه اغوش گرم موفع خوابم… شاید با راهنناییهای شما بتونم اینهمه فشار و حساسیتی رو که دارم کم کنم… نمیدونم چیکار کنم… خیلی عاشقشم