سلام من یک دختر بیست ساله هستم،از یک خانواده خوب و متوسط با یک پسر ۱۹ ساله،چهار سال است که در فضای مجازی دوست شدم،عکس همدیگرو دیدیم،فاصله ی شهر های ما ۴۵ دقیقه است،دوستی ما اوایل معمولی بود ولی بعدش بهم دیگه علاقه مند شدیم،ولی همیشه حد و مرز رو رعایت کردیم،قرار شده تابستون همدیگه رو ببینیم و علت اینکه تو این مدت قرار نزاشتیم،بخاطر سن کممون بود،مادر هر دویمان دو سال است که از ارتباطمان با خبر شده اند،ما واقعا به همدیگه علاقه داریم و من مطمعن هستم ک او قصد سو استفاده نداره،پارسال من سعی در تموم کردن رابطه داشتم و او پای تلفن به گریه افتاد و من هم طاقت نیوردم و قطع کردم،یه سالی که با هم در ارتباط نبودیم مدام حال من را از مادرم میپرسید،تابستون دوباره با همدیگه در ارتباط بودیم و من چند بار به او گفتم که آخر رابطه مان زیبا نیست و احتمالش زیاد است که بهم نرسیم اما او هر بار میگوید که اگر خودمان بخواهیم حتما بهم میرسیم و از من خواسته است همه تلاشمان را برای دووم داشتن ارتباطمون بکنیم و اجازه ندیم چیزی باعث جداییمون بشه،الان من نمیدونم باید چیکار کنم،ارتباط رو حفظ کنم و منتظر باشم ببینم آخرش چی میشه یا اینکه تمومش کنم،ما قصدمون ازدواج هست،ولی نمیدونم اون کی حاضر میشه این قضیه رو به طور جدی با خانوادش در میون بزاره،از طرفی هم درست نمیدونم که چند سال هم در واقعیت باهاش در ارتباط باشم بدون اینکه خانواده ها شناخت پیدا کنند،ولی روم نمیشه ازش بخوام حداقل بعد از مدتی که در واقعیت همدیگرو شناختیم و متوجه شدیم مناسبیم،به خانوادش بگه،اگر هم مناسب نبودیم که تمومش کنیم،لطفا مرا راهنمایی کنید که به این ارتباط ادامه بدم یا نه؟یا اینکه به مادرم بگویم او اول ببیندش و او را بشناسد و مادرم از او بخواهد خانواده اش رو به طور جدی در جریان بگذارد وگرنه حق ارتباط با من را ندارد!خواهش میکنم راهنماییم کنید.