سلام من یه پسر ۱۸ سالم و پشت کنکوری ام من امسال رو در حال درس خوندن و اینام و یه مشکل دارم اونم اینه حواسم پرت میشه به شخصی که دوستش دارم باهم داریم درس میخونیم همش در ارتباطیم صحبت و اینا و رفیقیم.
نمیخوام بهش فکر کنم چون تمرکزم رو گرفته و دوست ندارم تو سن پایین وارد رابطه بشم و از یه طرفی چون روابطم رو خیلی کم کردم اون تنها دوست و رفیقمه و نمیخوام از دستش بدم چون دوستش دارم و واقعا فرد تک و باهوش و سختکوشیه.
به نظرتون چیکار کنم چون از یک طرف دوستش دارم نباشه حالم بد میشه واز طرفی هست بهش فکر میکنم و اینم بگم مطمئن ام بهش بگم احساسم نسبت بهش رد چون اصلا فرد وابسته ای نیست بر عکس من که هستم
نمایش نظرها (1)
سلام به شما دوست عزیز
اگر منظور شما از دوست یک خانم از جنس مخالف می باشد بهتر است دقت کنید که این گرایشات در سن شما طبیعی هست و در این سن توجه و تمرکز بر این موراد بیشتر می شود و اگر شماها بدون در نظر گرفتن شرایط سنی و رشدی بخواهید وارد این روابط شوید امکان اینکه تمرکز شماها از مسیر اصلی خود خارج شود وجود دارد .
بهتر است که از اینگونه روابط تا پایان کنکور خداقل خوداری کنید و تصمیم گیری برای ادامه را به بعد از کنکور قرار بدهید و در این مسیر با هم برنامه ریزی کردن یعنی گره زدن همه کارهایتان به ایشان و این می تواند آسیب زا باشد هریک از شما باید مسیر رشدی خود را طی کنید و در آینده در شرایط سنی و رشدی مناسب در مورد این روابط تصمیم گیری کنید .