با سلام
مردی هستم 32 ساله با یک فرزند 2 ساله .
من از اول ازدواجم با همسرم بخاطر اختلاف قد (180 و 160 ) حساس شدم و قبل از عقد میخواستم رابطه را قطع کنم ولی بدلایل مختلف نشد حتی در فاصله عقد تا عروسی پیشه مشاور رفتم و او به من گفت حل می شود و نگران نباشم ولی بعد از عروسی شدت گرفت تا جائیکه بعلت بچه دار نشدن خواهرم و اصراره مادرم و ترس همسرم مبنی بر طلاق ما بعد از یکسال بچه دار شدیم . من از دو مسئله ،حساس بودن خانمم و قدش رنج می بردم و همه جا سعی می کردم اول اون بره بعد من . زنه من از لحاظه زیبائی چیزی کم نداره . خوش اخلاق ،اجتماعی ، خانه دار و مهمتر از همه خانواده ای خوب و محترم داره .
از طرفی پسرم خیلی بازیگوشه و هیچ جا بند نمیشه و خیلی باهوشه .
من تو کارم خیلی پیشرفت کردم الان مهندس ناظر شرکت و پروژه های ساختمانی هستم. غرور کاذب و عدم مسافرت بعلت مریض شدن بچم بخاطر آب و هوا و همچنین خانواده پرجمعیتم باعث شده من که آدم پر جنب و جوشی هستم غمگین و افسرده بشم. قبل از ازدواج دو تا سفره خارج از کشور رفتم و دلیل ازدواجم لذت مسافرت با همسر و جنس مخالف بود . از طرفی من پاک زندگی کردم و اصلا دوست دختری نداشتم. دهن بینی من بخاطر حرفه مردم و موقعیت شغلیم منو خیلی اذیت میکنه.
فوق لیسانسمو بخاطر اینکه زنم فکر می کرد تو دانشکاه خراب میشم به اصرارش انصراف دادم .
کارم شده روزا برم سره کار و حسرت گذشته و مسافرتما بخورم و همچنین ادامه تحصیلم.
راستی خانمم بعد از زایمان وزنش خیلی زیاد شد به طوریکه 90 کیلو شد. اونم یه معضل دیگست ولی الان رژیم گرفته .
از طرفی من زن و بچم دوست دارم و بیشتر فشار عصبیم در بیرون از خانه و مقایسه اون با دیگر زنانه .
احساس میکنم وسواس گرفتم . من که خودم به دیگران مشاوره می دادم .
از اینکه دیگران خانمشون باهاش مسافرت میرن ، شاغلن ، فاصله قدی کم و .. منو که موقعیت اجتماعی و کاری بهتری نسبت به اونا دارم رنج میده .
لطفا کمکم کنید