مشکلات زناشوئی
خسته نباشید من متولد 70هستم همسرم 6 سال بزرگتره از من .17سالگی ازدواج کردم با هم دوست بودیم . متاسفانه همسرم هیچ مسئولیتی نسبت به من نداره نه مالی نه درمانی و نه … طوریکه تو این 10 سال به من نه پول تو جیبی میده نه وسیله ای برام خریده من 1سال بعد ازدواجم بیکار بودم که تو همین یکسال همیشه میگفت من نمیتونم از پس تو بر بیام .در حالیکه من از ایشون حتی یک جفت جوراب هم نخواسته بودم.بعد یکسال از زندگیمون من مشغول کار شدم و همسرم 2/5 سال هست به بهانه اینکه کار نیست تو خونه س .خونه هم مال مادرشوهرمه که توش زندگی میکنیم .متاسفانه از نظر زندگی زناشوئی هم خیلی سرد هستیم.از نظر ظاهری هم خیلی فاصله داریم و این به وضوح مشخصه .اما برام مهم نیست حرف مردم .بچه هم نمیخوان میگن بیکارم.نمیدونم چیکار باید بکنم خیلی برام بودن و نبودنش بی تفاوت شده .اگه میشه کمکم کنید














شوهر بی مسئولیت
دوست عزیز هیچ کسی مثل خود شما نمیتونه در این مورد نظر بده .
شما ۱۰ ساله که وارد زندگی شدید و تجربه اش کردید .
پس امروز میدونید زندگی شما در چه مرحله ای هست .
میتونید با گفتگو و وساطت بزگان و افراد صاحب نفوذ این موضوع رو منتقل کنید.
ولی با نوع رفتار شما ایشون میتونه تنبل شده باشه .
و اگر تمایلی به تغییر نداشته باشه نباید انتظار معجزه داشت .
در این مورد میتونید با متخصصین کانون مشاوران ایران، مشاوره تلفنی/تخصصی داشته باشید
دفتر قیطریه:
۰۲۱-۲۲۶۸۹۵۵۸ خط ویژه
بله چندین بار هم از بزرگترها کمک خواستم اما به علت تندی اخلاق همسرم همیشه به دعوا ختم شده. متاسفانه به هیچ صراطی مستقیم نیستن حتی خانواده همسرم هم به من حق میدن.ناگفته نماند که همسرم خیلی به من وابسته س از نظر عاطفی اما حرف حرف خودشه و هیچکس نمیتونه نظرش رو عوض کنه و اینکه من دیگه حسی که یه زن به همسرش داره رو بهشون ندارم.خودم خانواده فوق العاده خوبی دارم و اینکه پدرم انتخاب ادامه زندگی رو به عهده خودم گذاشتن اما به خاطر خوبی و مهربونی زیادشون و اینکه طلاق رو بد میدونن اصلا راضی نمیشم سرافکندشون کنم.دو مرتبه هم به مشاور مراجعه کردم اما همسرم اصلا اهمیتی به این موضوع نمیدن که با من در جلسات مشاوره شرکت کنن.به نظر شما ادامه زندگی با این شرایط درسته ؟
دوست عزیز کسی در اینجا به شما توصیه ای برای ادامه و یا جدایی نمیکنه.
چون در وهله نخست هر کسی بهتر میدونه در چه شرایطی هست .
مثل الان شما که با تمام سرد شدنتون علاقه ای به جدایی ندارید .
پس مسلما باید راه گذشت و صبرو در پیش بگیرید .
خودتون در این مورد تنهایی به مشاور مراجعه کنید .