خانواده
سلام خسته نباشید.
بنده 18 سالمه، تو دوران راهنمایی همیشه معدلم بالای 19/5 بود، وقتی وارد دبیرستان شدم معدل یکی دو نمره افت کرد، و قبل از 3 ماه قبل از اینکه وارد دبیرستان بشم، توی باشگاه ثبت نام کردم و خانوادم دلیل افت رو باشگاه میدونن و هر سری که پدرم مربی باشگاه رو میبینه بهش میگه بچم درس نمیخونه، مربی هم همیشه میگه تو که درس نمیخونی و پتانسیلشو نداری چرا رفتی رشته ریاضی، انکار که من کودنم، توی خونه هم 24 ساعته با لقب صدام میکنن، مثل دراز و….. من هیچ دوستی هم ندارم و کلا با رفیق بازی و گشت و گذار با دوست مخالفم،جالب اینجاست که یه کلمه ای بهم میگن که معنیش میشه ولگرد در صورتی که اصن از خونه به جز باشگاه و کلاسام بیرون نمیرم!! مشکلم اینجاست که هیچ کس به حرفم گوش نمیده، یعنی منو نمیبینن، حتی دايی ها هم رو من اسم میزارن و مسخرم میکنن، هرررر وقت که بین من و برادرم بحثی پیش میاد( 10 سالشه) منو مقصر میدونن و هر چی اخلاق بده، منو مسئول میدونن و میگن تو 8 سال ازش بزرگتری و بهم میگن که پول باشگاه نمیدیم برو کار کن و پولشو بده( مشکل مالی نداریم)و دائما خانواده ادای منو در میارن به نظرم غرور و اعتبارم پیش همه رفته، ممنون میشم کمکم کنید 3>














با سلام خدمت شما دوست عزیز
قابل درک می باشد که شما از زدن القاب و همچنین این سبک برخورد رضایت نداشته باشید و در این سن نیاز به استقلال و احترام بیشتری دارید . دقت کنید که اگر برای والدینتان ارزشمند نبودید رفتار و کارها و شرایط درسی شما را بررسی نمی کردند اما ممکن است نتوانند نگرانی خود را به درسی و در مسیر مناسب بیان کنند . بهتر است شما خودتان را درگیر این القاب و موضوعات نکنید و سعی کنید که برای زندگیتان در کنار احترامی که برای خانواده قائل هستید مسیر خودتان را در پیش بگیرید اما با توجه به اینکه خودتان نیز از شرایط درسیتان رضایت ندارید سعی کنید با داشتن برنامه ریزی برای بهبود شرایط درسی و کنکور خودتان را آماده کنید .
اگر شما بخواهید به صحبت های اطرافیان تمرکز زیادی کنید تمیکر شما از مسیر های دیگر مانند درس خواندن کاهش می یابد .
در مورد احساسات و نیازهای خود در زمان مناسب و با بیان اینکه نگرانی خانواده را درک می کنید با خانوادیتان صحبت کنید تا آنها در زمان مناسب و با شیوه مناسب از احساسات شما نسبت به سبک برخورد و کلماتی که استفاده می کنند آگاهی داشته باشند .