حق شکایت

با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساس ناراحتی و خشم و ناکامی شما کاملا قابل درک است.
احتمالا با رسیدن به سن قانونی برای خروج از کشور نیازی به اجازه والدینتان نداشته باشید و برای کسب اطلاعات بیشتر می توانید در زمینه حقوقی مشاوره دریافت نمایید.
اما موضوعی که مهمتر است، نوع و کیفیت رابطه شما با خانواده و والدینتان است.
اشاره کردید که در خانه حبس شده اید و بیشتر از چهارماه است که اجازه بیرون رفتن نداشته اید اما به اینکه از آن زمان چه اتفاقی افتاده که والدینتان چنین تصمیمی گرفته اند، چیزی نگفتید و توضیح بیشتری ارائه ندادید.
اگر این یک تصمیم قهری و تنبیهی است که با پرخاشگری و قهر و دیگر رفتارهای مخرب نه تنها به خواسته هایتان نخواهید رسید بلکه بیشتر از یکدیگر دور خواهید شد و رابطه تان هم بدتر می شود.
بهتر است به جای تمرکز بر مشکلات بین فردیتان با والدینتان و یا پرخاشگری و جر و بحث کردن سعی کنید به شیوه درستی با آنها وارد مذاکره شوید.
چرا که تنها راهی که می توانید در جهت خواسته هایتان گام موثری بردارید این است که بتوانید مشکلات و اختلافتان را از طریق گفتگو حل و مدیریت کنید.
نمی دانیم دلیل آنها برای ممانعت از تصمیم شما چیست همچنین نمی دانیم دلیل اصلی تصمیم شما چیست و آیا واقعا چنین تصمیمی گرفته اید یا شما هم متقابلا برای ابراز خشم خودتان چنین انتخابی کرده اید.
آیا این تصمیمتان اطلاعات لازم و کافی دارید و مشورتهای لازم را دریافت کرده اید؟
به نظر می رسد بهترین راه این باشد که در این زمینه با والدینتان گفتگو کنید اما نه با هدف اثبات حرف و نظر خودتان، بلکه اینبار با نیت فهمیدن ادراک آنها در این زمینه و اینکه واقعا بدانید دغدغه ها و نگرانی های آنها درباره تصمیمتان و دلایل مخالفتشان واقعا چیست.
شما هم متقابلا می توانید بدون پرخاشگری دلایل و افکارتان را درباره این انتخاب و همچنین خواسته و انتظارتان را از آنها واضح مطرح کنید.
این تنها راهی است که می توانید در نهایت به یک توافقی برسید تا هردوی شما رضایت نسبی داشته باشید و به جای مقابله با یکدیگر حامی یکدیگر باشید.
برای اینکه در مسیر خواسته ها و اهدافتان اقدامات موثرتری انجام دهید می توانید مشاوره فردی هم دریافت نمایید تا با بررسی بیشتر راهنمایی های دقیقتری در این مسیر دریافت نمایید.