خیانت

با سلام خدمت شما
دوست عزیز احساساتی که اکنون تجربه می کنید کاملا قابل درک است.
اما برای اینکه مسیر خودتان را در این مورد پیدا کنید بهتر است در ابتدا به دو سوال به خودتان پاسخ بدهید: اول اینکه واقعا خواسته شما در این میان چیست و وساطت شما به این شکل قرا است چگونه به بهبود اوضاع کمک کند؟ و پرسش دوم اینکه آیا اساسا این مسئله مشکل شما است یا مشکل والدین شما یا به عبارت دیگر چه کسی مسئولیت حل آن را بر عهده دارد؟
در نظر داشته باشید که ما در مسیر زندگی گاهی با مواردی روبرو می شویم که اگرچه در زندگی ما اثرگذار هستند اما واقعا تحت اراده و اختیار ما نیستند و ما هیچگونه تسلطی بر آن نداریم که بخواهیم اقدامی انجام دهیم.
این مشکلی هم که شما مطرح کردید در عین اینکه بسیار ناراحت کننده است اما واقعا شاید با وساطت شما آن هم به این شکل، مشکل را پیچیده تر کند.
بنابراین اگر نمی توانید بی تفاوت باشید بهتر است با خود پدرتان در این زمینه صحبت کنید و با مطرح کردن فکر و احساستان در این زمینه انتظارات یا پیشنهاداتتان را بدون سرزنش و توهین و پرخاشگری عنوان کنید و ایشان هم خودشان صاحب اندیشه هستند و در نهایت انتخاب خودشان را خواهند کرد و در مسیری که خودشان صلاح بدانند حرکت خواهند کرد و براساس ارزش ها و باورهای خودشان رفتار و انتخاب ی کنن که کاملا هم طبیعی است و هرکسی در این زمینه این حق را دارد که خودش تصمیم گیرنده باشد حتی اگر از نظر ما کاملا نادرست و اشتباه باشد کسی را نمی توان مجبور به انجام کاری کرد که ودش تمایلی ندارد و ما در بهترین حالت فقط می توانیم از طریق گفتگوی محترمانه نظراتمان را اعلام کنیم.
که البته توصیه بهتر این است که به طور کلی خودتان را وارد این ماجرا نکنید و اجازه دهید آنها خودشان به عنوان دو انسان عاقل و بالغ به مسائل مربوط به خودشان رسیدگی کنند.
هرکسی خودش مسئول رسیدگی به نیازها و خواسته هایش است و قرار نیست ما به عنوان ناجی برای کسی وارد میدان شویم بلکه هرکسی مسئول مستقیم رفتارهای خودش و پیامدهای آن است و هر کسی در رابطه هایش سهم و نقشی دارد.
انرژی هر کسی قرار است در مسیر تحقق نیازها اهداف خودش صرف شود نه حا مشکلا تعارضات دیگران حتی اگر آنها نزدیکترین افراد زندیگ ما یعنی پدر و مادرمان باشند.