مامانم

با سلام خدمت شما دوست عزیز
احساس ناراحتی و خشم ما درباره رفتارهای تهدید آمیز و کنترلگرانه مادرتان کاملا قابل درک است.
اساس هر فردی درون رابطه نیاز دارد که احساس ارزشمندی دریافت نماید و اگر به هر طریقی این اتفاق رخ ندهد افراد به شدت ناراحت می شوند.
از جمله عواملی که می تواند در این موضوع اختلال ایجاد کند و رابطه ها را تخریب کند همین رفتارها مانند تهدید و توهین و تحقیر و سرزنش و ایراد گرفتن و غر زدن و پرخاشگری است.
بنابراین تعجبی ندارد که شما در ارتباط با مادرتان احساس خوشایندی دریافت نمی کنید.
اما از سوی دیگر این واقعیت وجود دارد که هر کسی در مسیر خواسته ها و نیازها و اهداف و باورها و افکار و ادراک خودش رفتار می کند و نمی توان رفتار هیچی کسی را تغییر داد و تنها فردی که رفتارش تحت اراده و اختیار ما هست خودمان هستیم.
و همچنین گاهی اطرافیان ما کاملا برخلاف میل ما رفتار خواهند کرده و یا آنقدر درگیر مسائل درونی و دغدغه های خودشان هستند ممکن است حواسشان بر نیازها و خواست های ما نباشد و توجه نداشته باشند که با ابنونه رفتارها نه تنها به فرزندانشان کمکی نمی کنند بلکه رابطه و صمیمت بین خودشان را هم از بین خواهند بردو
اما از آنجا که ادراک افراد بسیار با یکدیگر میتواند متفاوت باشد، مادر شما هم مانند خیلی از دیگر والدین تصورشان ممکن است این باشد که با استفاده از اینگونه رفتارها می توانند باع رشد و پیشرفت بیشتر شما بشوند و شما را به حرکت کردن وادارند.
یا اینکه انقدر خودشان درگیر مسئولیتها و دغدغه ها و مسائل درونی خودشان هستند که متوجه این موضوع نمی شوند و یا آگاهی و اطلاعات کافی را در این زمینه ندارند و یا از مهارت کافی در این زمینه برخوردار نیستند و رفتار بهتری بلد نیستند ه انجام دهند.
اما شاید تحلیل این موضوع کمک زیادی به حل موضوع نکند چرا که رفتار آنها بهرحال تحت کترل شما نیست اما از این نظر می تواند موثر باشد که شما به جای برداشت شخصی از این رفتارها و قضاوت آن بر این اساس که ایشان فر بی ملاحظه ای هستند، با در نظر گرفتن ابعاد دیگر ماجرا و در نظر داشتن دیگر عوامل موثر در این زمینه که به بخشی از آن هم اشاره شد، باعث شود خشم کمتری را در این زمینه تجربه کنید و در نتیجه فشار روانیکمتری را متحمل شوید.
از سوی دیگر با در نظر داشتن این واقعیت که دیگران قابل تغییر از سوی ما نیستند، خواسته مان را مبنی بر تغییر آنها تغییر دهیم تا کمتر احساس ناکامی را تجربه کنیم و خواسته های خودمان را به صورت شخصی و درونی و واقع بینانه تنظیم کنیم تا بتوانیم برای آنها کاری انجام بدهیم و دست یافتنی تر باشند تا انرژی مان را بیهوده بر سر موضواعاتی که از ابتدا در دایره اختیارات ما نبوده اند به هدر ندهیم.
پس با توجه به این مطالب می توانیم اینگونه در نظر بگیریم که خواسته شما در واقع این است که رابطه بهترو صمیمی تری با مادرتان داشته باشید و بهتر بتوانید پیام ها خودتان را به او منتقل کنید تا کمتر دچار سو تفاهم شوید و بیشتر درباره ادراک و احساساتتان با او صحبت کنید و بتوانید خواسته ها و نیازهایتان را موثرتر با ایشان مطرح کرده و پیگیری کنید.
پس باید ببینید چگونه می توانید در مسیر رسیدن به این خواسته ها اقدامات موثرتری انجام دهید.
گفتگو و مذاکره برای رسیدن به توافق تنها راه موثر برای حل اختلافات و تعارضات بین افراد است که گاهی واقعا لازم است آن را بیاموزیم و بیشتر تمرین کنیم.
بنابراین بهتر است مادرتان و شرایط موجود را به همان صورتی که هستند بپذیرید و به جای ان بر رفتار خودتان تمرکز کنی که چگونه می توانید با مدیریت درست رفتار و احساسات خودتان در مسیر دلخواهتان قد بردارید و خواسته ها و نیازهایتان را به شیوه های موثرتری پیگیری کنید و به جای تمرکز بر خود مشکل بر چگونگی حل یا مدیریت آن تمرکز کنید.