سوال
سلام. من یه دختر ۲۱ ساله هستم. مدت تقریبا دوسال با هم دانشگاهیم درارتباط هستم.این پسر همه گذشته منو فهمید ک جالب هم نبود .خیلی درگیری و دعوا داشتیم ولی همیشه منو بخشید. سنش یکسال ازم بزرگتره. دوسش دارم و خب پسر خیلی خوبیه. اما از نظر خانوادم شرایط مالیش مناسب نیس چون الان خواستگارهایی دارم ک از نظر تحصیل و مالی از این پسر بالاترن. دعواهایی ک داشتیم یبار تهدیدم کرد تو دعوا ک به خانوادم اطلاع میده و بعد پشیمون شد و ازم عذر خواست. از من انتظار داره براش حتی ممکنه ۵سال هم طول بکشه منتظر بمونم اما شرایط خانوادگی و برخوردای پدر و مادرم اجازه این رو ب من نمیده.اگرم باهاش بمونم میترسم مورد سرزنش قرار بگیرم از طرف خانوادم چون اقوام این مساعل پیش اومده و خانوادم حساس تر شدن. دلمم نمیخاد با خانوادم بد بشم و اعتمادشونو از دست بدم.از طرفی میگم اگر از این پسر جدا بشم ینی زندگیم بهتر میشه؟!نمیدونم واقعا.انگار گاهی متوجه حرفای هم نمیشیم و دعوا بوجود میاد.😔. اگر ممکنه یه راهنمایی به من بکنید که چیکار باید بکنم؟!














سلام به شما دوست عزیز
احساسات شما در این روابط قابل احترام می باشد اما دقت کنید که شما در ۱۸ سالگی و ایشان در ۱۹ سالگی وارد این ارتباط شده اید یعنی در اوج نوجوانی و وارد شدن به یک اجتماع بزرگ تر و این مسیر می تواند از نظر سنی و حساسایت های این سن باعث شود که شما با وابستگی و تصمیم گیری های هیجانی روبرو شود .
در کنار مسئله بالا دقت داشته باشید شما بیان می کنید خیلی درگیری و دعوا دارید و همیشه شما را بخشیده اند در این جا موضوع و مسائل بحث و دعوا و همچنین سبک ارتباطی شما در کنار داشتن رابطه جنسی و نداشتن آن و همچنین دلیل اینکه فکر بیان می کنید شما را بخشیده اند این به این معنا می باشد که شما خود را مقصر می دانید و نیاز است دلایل همه این موراد بررسی شود تا بتوان نظر دقیقی داد .
در کنار همه این موراد دقت کنید که در روابط دوستی و ازدواج اگر گذشته تاثیری بر زندگی فعلی فرد ندارد و تهدیدی برای آن محسوب نمی شود صحبت کردن در مورد آن بهتر است صورت نگیرد و در صورتی که گفتن گذشته واجب باشد نیاز به بیان جزئیات نمی باشد .
در این مسیر با توجه به اینکه به گفته شما ممکن است چند سال دیگر طول بکشد که شرایط این آقا برای ازدواج محیا شود و در آن زمان نیز ممکن است این احساسات دیگر بین شما نباشد در کنار اینکه نمی توان اطمینان داد که حتما این اتفاق رخ خواهد داد و شرایط مد نظر ایشان پیش می رود پس بهتر است برای ازدواج بر مبنای شرایط واقعی فرد در همان زمان تصمیم گیری شود .
در زمان فعلی نیز بهتر است بر مبنای شناخت این آقا و همچنین شرایط اجتماعی ، اقتصادی و… تصمیم گیری کنید .
با سلام خدمت شما دوست گرامی
دوست عزیز احساس ناراحتی و تردید و سردرگمی شما در این زمینه کاملا قابل درک است.
توجه داشته باشید که برای این که بتوانید تصمیم گیری و انتخاب درستی در این زمینه داشته باشید باید به ابعاد مختلف این موضوع نگاه کنید و با توجه به خواسته ها و انتظاراتی که از رابطه و همسر آینده تان دارید و همچنین با تمرکز بر ارزش ها و اصول و اهداف زندگی و نه بر اساس ترس هایتان تصمیم درست و مناسبی بگیرید و در این مسیر همچنین لازم است که واقعیت های موجود را هم حتما مد نظر قرار دهید.
با توجه به گفته های خودتان تنها موضوعی که در این رابطه وجود دارد بیشتر حس وابستگی است و فکر می کنید که به هر حال ایشان را دوست دارید.
اما حتما خودتان هم بهتر می دانید که دوست داشتن و علاقه مندی به یک نفر هرگز برای داشتن یک رابطه پایدار و با ثبات و ازدواج و تشکیل زندگی مشترک کافی نمی باشد.
مسائل مالی و فرهنگ خانوادگی و هم خوانی در افکار و باورها و خواسته ها و انتظارات و تناسب شخصیتی و تشابه و تناسب در سبک زندگی همگی جزو مواردی هستند که باید وجود داشته باشند و لازم هستند و همگی می توانند پیش بینی کننده و به نوعی تعیین کننده ی کیفیت ازدواج در آینده باشند.
بنابراین بهتر است صرف نظر از خواسته و انتظارات والدینتان در ابتدا ببینید واقعا چقدر با ایشان دراین زمینه ها تناسب دارید و ایشان آیا آمادگی ازدواج را دارند یا می توانند برای زمان اقدام برنامه ریزی و هدف گذاری و پیش بینی دقیقی داشته باشند و در غیر این صورت آیا این رابطه آنقدر برای شما جذابیت دارد که این خطر نا مشخص بودن آینده رابطه را بپذیرید و آیا منطقی است که به خاطر چیزی که هنوز مشخص نیست فرصت ها ی دیگر خودتان را از دست بدهید؟
موضوع مهم دیگر این است که توجه داشته باشید هر کسی فقط و فقط در برابر خواسته ها و نیازها و اهداف زندگی خودش مسئولیت دارد و باید نسبت به این موارد در آخر به خودش پاسخ گو باشد و ما قرار نیست خودمان را مسئول تحقق خواسته ها و نیازهای دیگران بدانیم.
با توجه به رفتارهای نپخته و غیر منطقی ایشان مانند استفاده از تهدید یا داشتن این انتظار و در خواست یا توقع غیر منطقی و غیر واقع بینانه مبنی بر ماندن شما در رابطه ای نامشخص و نا معلوم و با توجه به سن کم ایشان و عدم آمادگی لازم برای اقدام به ازدواج به نظر می رسد اداه دادن چنین رابطه ای با این شرایط بیشتر خواسته ایشان باشد تا شما و همچنین این رابطه به نظر بیشتر آسیب زا به نظر می رسد.
چرا که افراد باید درون رابطه احساس ارزشمندی و امنیت دریافت کنند و کیفیت رابطه برایشان پر رنگ باشد.
و شما که قصدتان ازدواج است و از نظر مالی هم ایشان مورد تعیید و پذیرش خودتان و خانواده تان نیست بهتر است در این زمینه جدی تر فکر کنید.
و این موضوع را هم در نظر داشته باشید که هیچ تضمینی وجود ندارد پس از چندین سال ایشان به شما بگویند نظرشان تغییر کرده و یا به هر دلیلی ازدواج صورت نگیرد و باید این پیامد بسیار محتمل را هم درنظر داشته باشید.
با توجه به تمام اسین مطالبی که عنوان شد به شما توصیه می شود برای دریافت راهنمایی های دقیق تر در این زمینه و برای این که بتوانید در این موضوع یک تصمیم گیری مناسبی داشته باشید حتما از طریق مراجعه به یک روانشناس و یا مشاور کمک حرفه ای و تخصصی دریافت نمایید تا بتوانید با دریافت جلسات مشاوره فردی به صورت حضوری و یا غیر حضوری تکلیفتان را اول با خودتان و بعد با این رابطه مشخص کنید تا بتوانید اقدامات موثر لازم را در این راستا انجام دهید.
توصیه خیلی مهم دیگر این است که حتا اگر تصمیم به جدایی گرفتید به خودتان فرصت دهید تا این موضوع برایتان هضم شود تا به اندازه کافی وقت برای کسب آمادگی لازم و کافی برای ورود به رابطه جدید را داشته باشید چچرا که جدایی به هر حال فرایند خودش را دارد و می تواند با احساسات و هیجانات منفی و ناخوشایند زیادی مرتبط باشد و موارد خاصی رابه همراه دارد که البته چاره ای هم جز روبرو شدن با آن ها و گذراندن آن ندارید اما لازم است تا از آسیب و تحت تاثیر قرار دادن رابطه جدیدتان پیش گیری به عمل آورید و جوانب احتمال را رعایت کنید.