۳۱ سالمه و یه فرزند پسر دارم.از اول ازدواج من با ایشون مشکل داشتم از لحاظ عاطفی و جنسی.۸ ساله که تحمل میکنم.بعد از بدنیا اومدن پسرم فقط بخاطر بچه و اینکه جایی خونه ی پدرم ندارم دارم ادامه میدم وگرنه جدا میشدم.الان بجایی رسیده که حرف معمولی هم تو خونه باهام نمیزنه.همش ساکته.منم ادم برون گرا و عاطفی هستم خیلی برام سخته.از لحاظ عاطفی اصلا ابراز علاقه نمیکنه حتی کوچکترین چیزا.رابطه جنسی هم اگه من نرم طرفش دوماه یه باره اونم فقط بفکر خودش بدون هیچ پیش نوازشی یا اینکه بفکر ارضا من باشه.نه اصلا براش مهم نیس.از مرد بودن فقط پول دراوردن و منت همون پول رو سر ادم گذاشتن رو یاد گرفته.خیلی افسرده شدم.احساس پیری و افتادگی میکنم.خسته شدم همش گریه م میگیره و بغض دارم نمیدونم چیکار کنم.کمکم کنید.ممنون