حساسیت زنانه
سلام.من به خانواده شوهرم حساسم.مخصوصا خواهراش.وقتی همه دور هم جمع میشیم٬گاهی اوقات شوهرم بهم کم توجهی میکنه.و این موضوع رو چند بار بهش گفتم و اونم گفت چشم.جبران میکنم.وقتی میره سمت خواهراش.با اونا بگو و بخند میکنه.یا هر مسئله ای که به خواهراش ربط داشته باشه.منو عصبی میکنه.من شوهرم و دوست دارم و خدا رو شکر ما هیچ مشکلی با هم نداریم.گاهی اوقات خودم از این حساسیتم میترسم.که خدایی نکرده رابطمون سرد بشه.من و شوهرم ده سال باهم اختلاف سنی داریم.من هجده سالمه.شاید چون خودم برادر ندارم نمیتونم رابطه خواهر برادری اینا رو درک کنم.گاهی اوقات احساس میکنم براش مهم نیستم و خیلی دوسم نداره.هر موقع که ازش ناراحت میشم.خودشم ناراحت میشه به جای اینکه بیاد و ناراحتیمو برطرف کنه.من واقعا شوهرم و دوست دارم.و نمیخوام رابطمون سرد شه.کمک کنید.با این حساسیتای بی موردم چجوری کنار بیام؟راستی ما هفت ماهه که عقد کردیم.














دوست عزیز واقعا” تعجب میکنم این چه انتظاریه که شما خانم ها دارید و میخوایت شوهرتون تمام ارتباطش رو با بقیه قطع کنه و شبیه یک قارچ فقط و فقط برای شما باشه …؟
همین رفتار و حساسیت شما باعث فراری شدن همسرتون به سمت اغوش های گرم دیگه خواهد شد … شما باید در این مواقع در شادی همسرتون شریک بشید و از این انزوا خودتون رو خارج کنید … اینکه عصبی بشید و گوشه ای بشینید
در ضمن خواهشا” مثل یک معلم بداخلاق هم به شوهرتون امر و نهی نکنید چون ایشون تا حدودی ” چشم ” خواهد گفت و وقتی کاسه صبرش لبریز بشه چیزی از حریم و حرمت برای شما باقی نخواهد ماند